İnsanların tutumları hoşuma gitmiyor; bana karşı olanları. Şu an biraz sinirliyim belki ama size soruyorum:
Ne yapayım?
Ne yapayım?
Dövsem mi herkesi,
Acıtsam mı?
Soruyorum,
cevap yazsanıza...
Kelimeleri de bazen kedimize saklayamıyoruz,,, fikrini söyleme de değil de başkasının fikrini sormak konusunda. Bırakmak güzel(kolay) oluyor.O söz, sonda kalsın, işaretleme-anlama- ama çözünsün içinde (Aeon?!?). Kardeşim bu yüzden harika bir insan, hala kendini çağrışımlara verebiliyor, anlamlarını bilmeden sesleri yanlışcana kullanıyor, tümden bir karmaşayı, absürt nesnelliği (öznelliği) ortaya koyuyor. Böyle yapınca ise ben kendime kızıyorum, susmak istiyorum. Neden? Zaten yeterince saçmalamıyor muyum? Ben bir "Cüce'yim" desem mesela, çok anlamsız... Güzel olmaz mı? Zamanda yolculuk yapmak da ayrı ama zamana dahil olmak onu bedenle ama diferansiyelleyerek sorgulamak daha bereketli.