Cadı Karının Çatısı

Bir kez daha bir kez daha

2012-02-01T00:02:00.004+02:00

Bir kere daha sevgili İTÜ ve pek önemli ders seçimi haftası ile karşılaşmış bulunuyorum. Canım Ziyaretçiler, sanki okul TRT oldu da yılda üç defa Eurovision'a katılıyoruz. Sürekli ama sürekli bir şeyler değişiyor, mübarek oylama sistemini değiştiriyorlar sanki. Yok birinci sınıflar en son alsın yok önce alsın... Yakında Rektörlükten talepte bulunucağım İTÜ Radyosu'na Bülent Özveren'i getirelim bize bir hafta boyunca hangi dersin kontenjanı n'oldu(?), yeni Fizik dersi açıldı mı(?), arkadaşlarına ders satan veya ders tutan öğrenciler var mı [Evet, oylar yine komşuya gidiyor!] (!), neden sanat dersleri bu kadar hızlı doluyor(?) vs. gibisinden soruları yanıtlasın, yorumlasın. Cidden böyle bir ruh haline bürünüverdim.

İşin başka bir tarafıda lisans denilen sürecin son dörtlüğüne yaklaşıyoruz sanki,,, pek hoş hisler uyandırmıyor bazen insanın içinde.

Bir üçüncü sınıf olarak ben de yarın baan atanan saatlerde derslerimi almaya çalışacğım ama alabilecek miyim? İşte merak ettiğim ve benimle birlikte kıvranan(MÜBALAĞA) dostlarımın merak ettiği soru bu.

Ne diyeyim başka,

"Tuhaf Bir Kadın" gibi bizim sistem.

Beni özleyin anacım, bir de içinizden gelir ise dua edin =)

Bol bol yazın
Callieach Bheur

Brrrr...

2012-01-30T02:50:00.003+02:00

Etrafta tehlkeli şeyler varmış. Hmmm,,,

Bu Kitap...

2012-01-29T22:26:00.002+02:00

İnsan hayatını kendi şekillendirir diyorlardı eskiden ve bir çocuk veya başka bir şey olarak en azından bana bir anlam ifade edesi gelmiyordu bu sözlerin. İşin güzel yanı hayatı sadece kendi istediğiniz gibi şekillendiremiyorsunuz. Yani "sadece" o şekilde olmuyor ve bu durumu daha heyecanlı hale getiriyor. Legolarla oynamak gibi ve bazen hayat ıspanak yerken ağzınızdaki sert şeyin salyangoz olarak çıkmasına benziyor [ :( ] ama içinden geçmek veya kalmak size bağlı.

Yani aslında 3 yıl önceki o gece asla unutamayacağınız o konuşma yaşanmış olabilir ama siz onu nasıl bitirdiniz işler ona bakıyor. Siz geleceği nasıl planladınız? Çünkü hayatınızın öçok büyük bir kısmı, başlangıcının, başkaları tarafından tanımlandı veya planlandı ve en azından belli bir kısmı böyle olmalıydı. Ben ne planlıyorum? Etkileyebileceğiniz insanlar var ve olacak, aslında inkar edemezsiniz onlar için planlar yapıyosunuz ve yine aslında "Ne kadar da şirin" değil mi? Öyle,,, gerçekten öyle... Yani hayatını formüle dökmek istemiyorum yapamam da sadece yaptığımı zannederim ve bu beni aptal biri yapar. Cidden bunu yapan bir arkadaşım var ve ne kadar itici bir insan olduğunu size anlatamam. Böyle davranınca...
Dediğim o ki planlar yapın, kararlar alın ve bırakın hayat ve planlanlar yaptıklarınız onları değiştirsin. Değişenler sizin olacak zaten ve açıkçası çok hoş bir his, en azından bence.

Mesela Üniversite ders notlarınızı ve kitaplarınızı saklayın. Arkalarına veya önlerine "Bu kitap tamamiyle ......... aittir yazın" ve dersle alakalı veya değil üzerlerini karalayın not alın. Elbet bir vakit gelecek ve sizin karar verdiğiniz veya vermediğiniz birinin olacaklar.

Melez Prens olamasak dahi...
Hayatla eğlenmek güzel oluyor. Bazıları için kulağa salakça gelse de,Beni özleyin anacım

Callieach Bheur

?-?

2012-01-28T15:29:00.005+02:00

Angela Lansbury-Jessica Fletcher (Murder, She Wrote)

"Hayatta tadına doyum olmayan üç şey vardır, çikolata, dostlar ve tiyatro."
Jessica Fletcher

Liserjik Asit Dietilamid

2012-01-28T02:09:00.000+02:00

Dr. Walter Bishop

"Harika, biraz LSD hazırlayayım."

Asfuru Helile

2012-01-28T00:54:00.000+02:00

"Bir kimse saçı sakalı ağarmadan yüz yaşına kadar yaşamak isterse cevizi tayyip, ak fülfül, kara fülfül, zencefil, sedakali lisan, asfuru helile, kırlangıç otu, udül kahir, udüs salip, aksırık otu, behmeni ahmer otlarının her birinden bir miktar iyice dövdükten sonra peteğinden yeni alınmış balla macun yapıp sabah ve akşam aç karnına ceviz iriliğinde yemelidir." derdi Tekvin ninem.

Leyla Erbil, Eski Sevgili, sayfa 9 (Konuşmadan Geçen Bir Tren Yolculuğu)

2012-01-27T23:12:00.005+02:00

Ianto Jones

Bir haftadan biraz fazla

2012-01-26T03:05:00.001+02:00

Geçen hafta kütüphaneden yorgun argın dönerken eve, şapşal arkadaşımla birkaç fotoğraf çektik.

Ama şarjı bitiyordu ve çok yorgunduk, bir de yerler kayıyordu; oyalanmadan eve döndük.

WTF!

2012-01-25T12:54:00.003+02:00

Anorganik Kimya CB Gelmiş!!!

Ama olmadı bu şimdi, o finali de sevmemiştim zaten,

Tik Tok

2012-01-24T02:15:00.000+02:00

Madam Kovarian: Silencio Gölü kıyısında, İç Çekiş düzlüklerinde imkânsız bir astronot, derinlerden yükselecek ve Zaman Lordu'nu öldürecek.

River Song: Bu sadece bir hikâye.

Madam Kovarian: Ve burası da, hikayenin başladığı yer.

Nasıldır?

2012-01-24T01:41:00.001+02:00

Tatilin güzel yanı var mıdır?

Yazılara saçma sorularla başlamak güzel oluyor . Bazen bir amacımın olmaması hoşuma gidiyor, böylece aslında körlüğüme duyduğum tahammülsüzlüğün verdiği telaşı durudrabilir gibi oluyorum. Buna her zaman fırsat olamıyor, olamamlı belki de ya da buna karar vermek zorunda olmamamlıyım şu anda.

Şimdiye kadar yaptığım şeyler var;
Tüm sınav programları yoğundur, her bölüm ağırdır elbette ama ben bu dönem sıkışık bir sınav haftası atlattım ve bu durum bazı mükemmel vizelerimin gölgelenmesine sebep oldu. Kahrediyor beni, reddedemem. Böyle konuşurken aklıma bir arkadaşımın lafı geliyor, beni uzun yıllar sonra gören bir arkadaşımın, "Sen daha önceden hiç derslerden bahsetmezdin, n'oldu sana böyle?" dediğini hatırlıyorum. İnsan sevdiği bir bölümde olunca böyle oluyormuş. Geveze olunca da iyice böyle oluyormuş.

Neler yapıyordum, bir türlü söze giremedim, girdim de...

SKYRIM oynuyorum tabisiiii (?!?!?!)

Oscar Boy takibindeyim inkar edemem =)

Hayatımda daha çok Regina Spektor var, inkar edemem, etmem de.

Leyla Erbil burada , Tomris Uyar burada,,,

Hochdeutsch için daha çok vaktim var.
Bir çözeltinin içindeki çözücünün buhar basıncını kısa bir süre için de olsa düşünmek zorunda değilim. (Kısa bir süre!)
River Song daima burada,,,

Yazacak öyküler var elbette, anlatacak, konuşulacak daha da fazlası belki çok daha azı, ama hep var bir şeyler öykülere dair, mantık hatası da olsa cümlemde olmasa da biraz bildiğim bir şeyler var :)

Organik Kimya'ya daha çok vakit var, sadece zevkine üstünü kazımak cimciklemek için etini, cımcırmak için inciğini boncuğunu.

Aynı oranda İstanbul, farklı yerlerinde...

....İyi geceler olsun herkese, tatlı rüyalar uyuyanlara, bulanık hayaller uyanıklara,,,

Beni özleyin anacım, bol bol yazın.
Callieach Bheur

Havuza Dalış,,,

2012-01-24T00:48:00.004+02:00

Her zaman bir kaçış yolu vardır.

Sıkılınca-??-!

2012-01-17T14:11:00.002+02:00

Kütüphanedeyim ve bir bilgisayarı şu anda burayı güncellemek için meşgul ediyorum,ohoyt!
Vicdanımla sorunum yok hayır ama nedense bir sıkıntı bastı içimi ben böyle sıkılmazdım ders çalışırken. Bakın söylüyorum, birileri birşeyler konuşuyor, planlıyor en azından bana öyle geliyor ama kokar yakında. ;

Birden günlüğe çevirdim neyse,,,

Halen bir kalabalıklık hali söz konusu burada, azalsın insanlar istiyorum ama son hafta final sayısı patlamış bu dönem. Kar Maslak'ın teması olmuş, bizim evin oralarda yok böyle şeyler. Bildiğiniz okula kar görmeye geliyorum. Böyle yerleri buz tutmuş, insanlar düşüyor, kampüs zaten engebe divası olmuş, (ne pis bir cümle oldu be bu?) kimsenin umrunda değil. Fiziksel Kimya notlarını da öğrenemedim ama olsun çok sevdiğim bir hocam var, yakında yurtdışına çıkacak , onu görmüş oldum, sohbet ettik; iyi geldi. Sonra ise çok uzun zamandır görmediğim bir arkadaşımı gördüm, o da ayrı bir iyi geldi.
Lakin iki gerçek var; birincisi hala 4 finalim var, ikincisi ben çalışmak istemiyorum ama yüksek almak istiyorum.Tamamen yazmak için yazdım bu yazıyı, siz nasıl isterseniz öyle yapın.
Herkese kolay gelsin,

Beni özleyin anacım, bol bol yazın...

Burası da Maçka Kampüsümüz

Sessizlik Çatırdar

2012-01-17T00:56:00.007+02:00

(Çatışma bitince Rory TARDIS'den çıkar ve şaşkınca River'a bakar.)

Rory: Ehh, şey... Sen tam olarak ne doktorusun?
River: Arkeoloji,,,

(Arkadan bir Sessiz fırlar, River arkasını bile dönmeden vurur onu. TARDIS'in kapısını açar Rory'e gülümser.)

,,,mezarlara bayılırım.

Mrs. Who?

2012-01-17T00:21:00.001+02:00

(Oval Ofiste yakalanan Doktor ve arkadaşlarının etrafını Amerikalılar sarmıştır ve Başkan Nixon kim olduklarını sorar.)

Doktor: Ben senin yeni gizli ajanınım, Londra Emniyet Müdürlüğü'nden. Kod adım, Doktor. (Soldan sağa Amy, Rory ve River'ı göstererek ekler.) Bunlar benim yüksek düzey ajanlarım: Bacaklar, Burun ve Bayan Robinson.
River: Senden nefret ediyorum.
Doktor: Hayır, etmiyorsun.

Gölet

2012-01-16T23:51:00.000+02:00

Ders çalışırken, bazen, çevremde şeker insanlar varsa; mesajlar yolluyorum yan masaya,,,

Sanatsal olması gerektiği kanısında değilim...
Sonuçta final haftasındayız,,,

:D

Düşünemedi

2012-01-09T00:49:00.001+02:00

Böyle izleyicilerinizden biri eksilince bakınıyorsunuz, acaba kimdi, niye gitti diye? Bulamıyorsunuz, unutuyorum isimleri, kimin gittiğini ve geriliveriyorsunuz o merak alacasından sebeple. Salakça bir endişe içinde kaldım ben de, öğrenememe endişesi ki kibir kaynaklı, ben de çokça var maalesef.
Çarşamba Organik Kimya Labarotuvarı Finali var yahu, buna gerileceğim ben şimdi. Hem de ertesi günü Fiziksel Kimya Finali var. Eneee yine saçmalamaya başladım ben,
Ohoyt!

Giden kim isen merak ettim gidiş sebebi, saf kimyager kalbim merak içinde...

Peki susuyorum!

Saçlarımı Tom Baker'dan özenmiş olabilirim...

Özel olarak,

2012-01-08T14:35:00.004+02:00

Bugün harika bir insanın doğumgünü

Bence hep harika kalsın :)

Labarotuvarda Kurallar (!)

2012-01-03T17:26:00.003+02:00

Bilirnir mi bilmem, kimyager olacağım ben, (afeeeerin bana!, hani at boku doktoru olacaktın yavrum?)

Güzel iştir aslında ama labarotuvar dedin mi belli kurallar var, uymazsan ciddi ciddi vücudundan bazı yerleri tamamen kaybedebilirsin. Fakültenin geçmişi böyle hikayelerle dolu, yani birgün aslında tüm asistanları bir araya toplayıp battaniyelerimizle bir korku öyküleri gecesi yapsak, anlatılan hikayelerin hepsi yaşanmış çıkar.

Neyse;
İşte lab.da yapılmaması gereken birkaç şey;
1-Koridorlarda koşmayınız.

2- Labarotuvarda yersiz şakalar yapmaktan sakınınız. Ciddi sonuçlar yaratabilir.

Bu liste uzuyor (ne kadar erken sıkıldım yazmaktan) , Ümit Tunca, Nükhet Tan, Güneş Koza va A. Bahattin Soydan tarafından yazılmış olan "Genel Kimya Labarotuvar Kitabı" tüm listeyi içermektedir, ilgilenen varsa açıp okusun, eğlencelidir.

Lakin bir de kesinlikle her labarotuvarda yaşanamayacak harika anlar yaşanır bazen. Öyle eşşissizdir ki hayatınız boyunca unutulmayacak bir an kalır yanınıza ve tüm bölüm kıskanır labarotuvarınızı.
Mümkünse deneyden sonra şunları yapın, ( Deney alanından biraz uzakta olsun ama hala labarotuvardasınız, biz öyle yaptık)

1-Mekanda bol bol yemek bulundurun.
2-Maksimum katılım olmalı, katılanlar arasında özellikle 5-6 oynamayı seven insan olmalı, onlar ortamı alevlendirir zaten.
3-En az iki defa halay çekilmeli. ( Fark ettiyiseniz koşmuyoruz, kontrollü ve vücudumuza hakim olarak halay çekiyoruz ve halay başına aynen uyuyoruz.)

4- Dur ihtarına uyulmamalı.
5-Labarotuvarda yersiz şakalar yapmaktan sakınınız. Hala ciddi sonuçlar yaratabilir.

Bunları yaparsanız kötü bir deney sonucu bile sizi üzemez. Ancak her (başarılı-başarısız)deneyin ardından bunu alışkanlık haline getirirseniz, bölümde arkanızdan "habire halay çekiyorlar bunların yaptığı iş çok basit aslında" gibisinden dedikodular çıkabiliyor.

Yukarıda anlatılanların hepsi gerçektir ama umarım okuldan atmazlar beni,
Kış cadısı sizi selamlıyor
Sevgilerimle Callieach Bheur

Tabi ki biz böyle saçma pozlar vermiyoruz labda, bir asaletimiz var.

Ev vel Gü nah lar

2012-01-02T23:00:00.001+02:00

Şimdi eski bir yazıma bakıyordum, günahlar ya da daha doğrusu günahkar zevkler üzerine lafı uzattıkça uzatmışım. Bu sefer daha farklı bir şey yapalım dedim. itiraftan daha da zevkli olacağı kesin. alacağım kalemimi , kağıdımı yazdıracağım insanlara birkaç cümlelik birer paragraf; onların gözünde benim günahkar zevklerim nelermiş bakalım. Ardından, aynen buraya geçireceğim hepsini. Kameram olsa kaydederdim ama bu fiziksel olarak mümkün değil. O ayrı bir projenin konusu olabilir sanki... =)
Nasıl bir sonuç çıkar bilemem ama bana şeytan motifli hediyeler geliyor, bakalım neler yazılacak.

Günah demişken,,,

Callieach Bheur'den sevgilerle

Not: Sanmıyorum ama eklemek isteyen varsa, mail atarak bana ulaşabilir bence :)

Çok önemli bir not,

2012-01-02T21:55:00.001+02:00

Sinem'i çok seviyorum,,,
Oturupta öyle uzun uzun birlikte, gülerek saçmalayabilirsiniz de olgun bir eda ile sohbet de edebilirsiniz. Acaba hangisi daha sık oluyor?

Bak şimdi,

2012-01-02T01:55:00.003+02:00

Böyle kurgusu bozuk yazımı olur dedim kendi kendime, şu alttaki yazıya bak;
"Uykum var," dedim,
Hak vermek lazım ama başkalarına ne?

Olmayan Kelimeler ile Başlayan Yıl

2012-01-02T01:35:00.002+02:00

Kişinin hayatı ne kadar çirkindir? Muhatabı çirkinlerin sayısıyla ilişkili midir, ölçülebilir mi; ters orantılı mı yoksa doğru mu, koşulları mı incelemek lazım? Değişkenlere takmışım ben kafayı nicedir, onlar arttıkça heyecanlanıyorum, kumar oynuyoum... Hevesle yazı yazmayalı Çatı'mıza epey oldu, biraz değiştirdim, fark edilmiştir belki. Bu yeni ajandasını çok sevdim Metis'in, Tutmuşlar "petrichor" koymuşlar taa en başına bir de, nasıl uçtum havalara,, yani birazcık sevindim aslında.
Pek güzel hediyelerim oldu, bu sene. Bir de Tomris Uyar'a biraz aşık oldum ben,,, rahmetlik olmuş lakin zaman yolculuğu listemde en üst sıralara yerleşti şimdiden.

Güz nasıl mı geçti? Şöyle;

ve şöyle;

Hediyelere dönersek,

River Song'u kıskandıracak bir günlüğüm var, aldığım en harika doğumgünü hediylerinden biri, lakin resmini göstermek gibi bir niyetim yok ama şapşal bir arkadaşımın Ekim'de hediye ettiği(!) hoş(?) bir doğumgünü hediyem oldu.

Zambak Prenses ise yılbaşı hediyesinde turnayı gözünden vurdu,
bir ara hatim etmem gerekecek, şükür beni iyi tanıyan arkadaşlarım var. =)

Yeniyılın en büyük olayı her sene olduğu gibi bu senede finaller tabii, ben de şu şekilde olaya dahil olmaya çalışıyorum;

Ve böyle;

haller ne olacak, göreceğiz elbet.
Okul ayrı bir curcuna, hani böylesine yıkmayı-yapmayı seven bir İstanbul Büyükşehir Belediyesi var bir de bizimkiler. Birkaç milyar yıldır attığımız çığlıklarımız sonucunda sonunda fakülteyi onarıma aldılar ama her tarafta ayrı bir keşmekeş var, ya bot ya çamur... Kızsam da iyi oldu bu iş, iyice çürük elmaya dönmüştü bina.
Gerçi bizimkilerin pek müstesna sigara mekanları ellerinden alındı, pek üzüldüler kıyamam (beter olsunlar).

Kütüphanemde bir sürü hanım ağırlar oldum. Tomris'den bahsetmiştim zaten ama bir de Leyla'm yok mu? Ah Leyla Erbil,,, canının yanacağını bile bile üzerine giderken buluyorsun kendini, gerçekten tuhaf bir kadın ama kalbinizden atamazsınız ki kalbiniz fakirleşir yoksa. Leyla Erbil demişken, Ayfer Tunç aklımdan çıkmaz.Özellikle Ayfer Tunç'u daha çok didiklemek istiyorum ama herşey o kadar kolay olmuyor. Evet, her zaman dersler olacak ama yorulunca da (bu kadar) biraz uzaklaşıyorsunuz, ister istemez.

Uyuyasım geldi biraz,
Bir de,
Dövbenisi olan insanlarsan biri olduğumu uzun zamandır söylüyorlardı, her an bir linç tehlikesi yaşıyorum ama uslanmıyorum. Dayak yesem de uslanmam ben, bilirim; o da sıkar gerçi ama büyük sözüme tövbe, kışkırtmaya da gerek yok kimseyi.

Bu arada "at boku doktoru olmak" cazip bir fikir gibi geldi. Çok yaşa "Fırat" ...

Özlemişim Çatı'yı
iyi kalın, irtibatı koparmayalım(?)Callieach Bheur

Bu arada çirkinlik de ayrıca bir araştırma konusu olmalı sanki.

2011-08-23T00:40:00.003+03:00

Ne yapıyorum ben?

Pardon-Cidden

2011-02-24T22:54:00.000+02:00

Neler oldu bilseniz, gerçi bilmek de istemeyebilirsin belki ama ben dönmek istiyorum;
Bir yerlere ayrılmayın mümkünse, münasebetsizliklerden ötürü dönemedim
İyi kalın,
Kış biterken
Cailleach Bheur geri dönüyor,

Boşkafa Barnabas

2010-09-13T19:42:00.000+03:00

Kitapta adı geçerdi hani ama hiç göremedik kendisini. Aşağıda , Boşkafa Barnabas sekiz ifrit'e bale yapmasını öğretiyor. Pek bir HP havamdaydım paylaşayım dedim.

Sevgilerimle

Öpüyorum,

Callieach Bheur

Çıplaklık

2010-09-09T21:01:00.000+03:00

Çünkü, çocukluğun saflığını cinsellikle buluşmamışlığa bağlayanların apaçık ikiyüzlü olduğunu düşünüyorum. Çocukların cinsellikten uzak olmadıklarını unutup, cinsel dürtüyü lanetlenmişliğin işareti olarak görüyorlar. Bakirliğin bedende bağlandığını sanıyorlar; sinirlerde... İnsanları bedenlerinden soğutuyorlar, suçluluk duygusundan haz alıyorlar adeta. Tüm korkuların sebebi oluyorlar bir anda ve asla tükenmiyorlar.
Çocukluğun saflığı keşfetmeye bağlı değil mi? Cinsellik de keşfedilecekler arasında o halde, çocuklar da bunun apaçık farkında. Mamafih, bedenlerini artık insanlardan saklayamıyorsunuz; artık değil tatlım.

2010-09-02T03:47:00.001+03:00

Ben,

Why does it always rain on me?

desem...

O, bana

Mızmızlanmayı kes ve kapa çeneni!

der.

Severim onu.

Callieach Bheur

20

2010-08-31T19:06:00.000+03:00

Yazın son günü demek, doğum günüm demek

Bakın Bu Hem Eğlenceli hem Önemli:D:D(Harry Potter Severlere)

2010-08-31T00:26:00.000+03:00

Sevgili Ziyaretçiler,

Camenta'nın verdiği bilgiyi yayma amaçlıdır bu yazı. Sanırsam Harry Potter and the Deathly Hallows galalarından bir tanesinin de Türkiye'de yapılması için bir imza kampanyası başlatılmış. Bu harika, herkes destekleyebilir, çok kolay.

http://www.hp7trgala.com/site adlı linkten imza kampanyasına katılın, lütfeen. Oyuncular buraya gelse hoş olur değil mi? Yani, Dame Maggie Smith gelmez muhtemelen ama olsun. Destekleyein ve Harry Potter sever bloggerlar siz de lütfen haberin yayılmasına yardımcı olun.

iyi kalın,

Callieach Bheur

İğrenç Şeyler?

2010-08-30T20:59:00.000+03:00

Ne söyleyebilirim biliyor musunuz? İstanbul gibi bir şehirde 31 Mayıs 2010'dan beri uygulanan bir saçmalık var. Tüm raylı ulaşım sistemleri saat 00.00'dan sonra kullanıma kapatılıyor. Bu önceden 00.45 idi Ne farkı derseniz, evime dönemez oldum okuldan, saçmalığın daniskası! Yani ne amacın var, ne işe yarayacak anlamıyorum. Dışarı çıkma otur evinde diyorsan zaten bir işe yaramayacak, güvenlik için diyorsan eğer eve dönemeyen insanların güvenliği ne olacak diye düşünmeni tavsiye ederim çünkü bu daha da kritik bir vaziyet. Bu uygulama bir an önce sona ermeli çünkü eve dönmem gerekiyor. Ayrıca İstanbul'da yaşıyoruz bırakın eğlenceyi burası çok büyük bir şehir Avcılar'da okuyup Sarıyer'de oturan insanlar bile var.

Kamuoyunun bilgisine,
Callieach Bheur

Geçmişe Mazi Derler,

2010-08-23T00:37:00.001+03:00

Selamlar Ziyaretçiler,
Haydi size eski bir turneden bahsedeyim :D

Tren yolculuğu hoştur, hele kendi sandalyenizi de yanınızda getiriyorsanız =)

ODTÜ'de kahvaltılar harika olur, özellikle İstanbul'dan geliryorsanız. Çatı alışmamış olan bizler için fevkalade bir yerdir =)

Kahvaltıdan sonra sıkıcı şehir Ankara'yı dolaşmak...

Ankara sıkıcı, evet ama Anadolu Medeniyetleri Müzesi, kesinlikle görülmesi gereken bir yer. Dolaşacağınız gün kesinlikle dinç olmanızı tavsiye ediyorum çünkü ben yol yorgunluğuna dayanamayıp müzedeki puflardan birinde yarım saat uyumuştum.

İlk günün akşamı ODTÜ Oyuncuları'nın oyununu izledik. Uyku uyumamışken 3 saat 15 dakikalık bir oyun izlemek ağır bir deneyimdi. İlk geceyi, bazılarımız Bombadil'in eski bir arkadaşının evinde geçirdik, ertesi gün bizi Ulus'da Kirit adında bir yere götürdüler. Koç Müzesi'nin tam karşısında. Harika yemeklere ve şirin dekorasyona sahip bir yerdi. Duvarlarında zihinsel engelli çocukların çizdiği resimler vardı.

Bu anlattığım 23 Nisan sabahıydı, gittiğimiz yerde bir sürü hediyelik eşya satan yer vardı.

Sonra müzeye gittik.

Bunları çalmak istedik :D

Sonra kampüse döndük, sokak oyununın sonuna yetiştik. Çimlerde sohbet ederken bu kedi yavrusu yanımıza geldi.

O akşam Peer Gynt'ü izledik. 3 saatlik bir oyun daha, hayatımda izlediğim en uzun iki oyunu arka arkaya iki gece izlemiş oldum.

Ertesi gün ODTÜ Oyuncuları'nın 50. yıl kutlamalrı vardı. Akşam oyununda fazla miktarda sıkıntı vardı, damardan vermeye çalıştıkları, hatal ısaflaştırılmış, konsantre "Brecht" fazla geldi, yarısında çıktım.

Son günümüzde bizim oyunumuz vardı, kahvaltı yapıp biraz dolaştık.

Oyun ve akşam yemeğinden sonra günün son oyununu da izleyip İstanbul'a geri döndük. En sade şekliyle ODTÜ Tiyatro Şenliği böyleydi benim için.

Sevgilerimle,
iyi kalın

Callieach Bheur

Çabuk Ol Lütfen!

2010-08-20T23:42:00.000+03:00

Sevgili Caledonia :D

Feci İftar'ım geldi, yani sizinle olanından; çabuk ol bir an önce yapalım. Lakin Avrupa'nın da tadını çıkarmak gerek tabii :D

Callieach Bheur

İzleyiiin!

2010-08-20T03:28:00.000+03:00

İzlemenizi kesinlikle tavsiye ediyorum, hele ki Tezer Özlü seviyorsanız ;)
Bilgiler aşağıda,

Öptüm,

Callieach Bheur

"Çocukluğun Soğuk Geceleri"
(Tezer Özlü'nün aynı adlı eserinden)

20 AĞUSTOS CUMA 20:30
İTÜ Maçka Kampüsü İşletme Fakültesi Tiyatro Salonu
...
Tek perde, 80dk.
Biletler:15TL

Çocukluğun Soğuk Geceleri, Tezer Özlü’nün çocukluk, ilkgençlik, kadınlık, cinsellik ve delilik temalarını, yaşam ve ölüm izlekleri etrafında, yalın ve sarsıcı bir dille işlediği, derinleştirdiği ve tartıştığı bir özyaşamöyküsel anlatı olarak, Türkçe edebiyatın aykırı ve ayrıksı örneklerinden biridir. Uzun zamandır oyunculuk uğraşına bir makam icrası şeklinde yaklaşan ve son dönemde tiyatro dışı metinleri oyuncu ile yönetmen ve oyuncu ile seyirci arasında kurulacak diyaloglar ışığında sahnelemeye yönelen Seyyar Sahne tarafından tek kişilik bir oyun olarak sahneye taşınmaktadır.

Detaylı bilgi ve rezervasyon için:
info@seyyarsahne.com / 0531 696 41 09
Lütfen oyun günü yapacağınız rezervasyonlar için telefon etmeyi tercih ediniz. Oyundan 30dk öncesine kadar bilete dönüştürülmeyen rezervasyonlar iptal edilir.

www.seyyarsahne.com

Güzel ve Çirkin

2010-08-20T02:20:00.001+03:00

Selamlar,

Masalı bilmeyen var mı? "Güzel ve Çirkin" 'i, aslında ben yakın zamana kadar ziyadesiyle popüler sanırdım peri masallarını ama o benim şahsi ilgimden kaynaklı bir yanılsamaymış. Pek başarılı sayılamayacak bir "Güzel ve Çirkin" deneyimi geçirdim ama halen kalbimde feci bir sızıya sebep oluyor bu masal. Yani bilmiyorum ama peri masallarının yakaladığı bir başarı sanki bu;"Süt Kardeşleri" tekrar tekrar izlemek gibi. Beni korkutuyorlar, kederlendiriyorlar ve gülümsetiyorlar- ki ben de uykudan önce çok masal dinlemiş bir çocuk değilim aslında.

Yine de masallar her şekilde önemli çünkü aslında masal yazma işine sandığımızdan daha fazla soyunmuş haldeyiz . Anıları, yaşanmışlıkları, dedikoduları öylesine çok değiştiriyoruz ki çocuklara, yeğenlere, kardeşlere veya başka küçük veletlere anlatacak bir sürü yeni malzememiz oluyor (Blog'a yazmak için veyahut).

Yine özel olarak masallara dönecek olursak, öykü sevenlerin iştahını kabartacak kadar geniş bir mutfak var burada; hem de nasıl şekerim. Andrew Lang, zamanında bu mevzuyu incelemeye başlayan araştırmacılardan biri ve kendisi halk masallarını, dolasıyla peri masallarını toplamaya başlamış. Topladığı masallar, Türkiye'den Danimarka'ya ve daha pek çok ülkenin masallarından oluşmakta. Bu masalları belli kitaplarda toplamaya başlıyor. The Blue Fairy Book, Andrew Lang's "Coloured" Fairy Books adlı serinin ilk parçası mesela ve bu yapıtların içlerinde aşina olduğumuz masalların aşina olmadığımız versiyonları bulunmakta. Kitaplara ulşabilirseniz, fevkalade metinler var içlerinde.

Peri masalları olunca mevzuu, aslında ipuçlarını ve yazılmamış parçaları kendinizde toplayıp, kaybolan parçaların kurtarılmasına yardımcı olabilirsiniz. Şöyle ki pop-kültür'de sık sık rastladığımız öğeler peri masalı kökenli olabiliyor, dahası köy yaşamını inceleme şansına erişmiş olanlarımız ise bu masal öğelerinin neyle beslendiğini çok net görebiliyor. Ninenizin anlattığı ve hiçbir yerde yazılı olmayan masalları kaydetmek bence çok faydalı olacaktır. Aile bağınız yakın zamanda köyden koptuysa veya kopmadıysa araştırmanızı ve masalları dinlemenizi tavsiye ederim.Kırklara karışmak, peri düğününe rast gelmek gibi şeyleri duymuşsunuzdur muhakkak.Heyhat, masalları ve daha birçok sözlü eserleri koruyamaz durumdayız. Yani Anadolu gibi alabildiğine mistik bir yerde yaşayıp bunları yok olmasına izin vermek tiksindirci aslında. Neyse, her halükarda fevkalade peri masalları ile dolu bir yer Anadolu, ilginizi çeker ise araştırmanızı tavsiye ederim.

Öyle yani, Ramazan da olunca aklıma geldi =). İyi kalın,

Callieach Bheur

Bu arada, en sevdiğiniz peri masalı hangisi?

Pekala,

2010-08-18T14:15:00.001+03:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Tamam, biliyorum hanidir pek bir şey yaptığım yok ve bazen gereğinden fazla müdahaleci oluyorum. Salakça olduğu apaçık ama samimiyetsizce olmadığını bilin. Artık Çayı'ya öyle uzun uzun yazasım yok, belki böylesi daha iyidir.

Belki de fazla insanların halini düşünüyorum. Fikir vermek isteyten varsa, bekliyorum...

Öyle,
İyi kalın,

Callieach Bheur

Bir şey daha,

2010-08-17T03:24:00.001+03:00

Mesela ,
Fark ettim ki Claire'i okumak da bana Taw Shee gibi bir etki bırakıyor, seviyorum okumayı. Hani öyle "Ay, ay, ay tıpatıp aynı benim yaşadıklarımla..." durumu olduğundan değil de bana sesini duyurabiliyor sanki; frekansı tutturmak gibi belki. Yıl boyunca en verimli takip ettiğim blog 'From Here To Eternity...' oldu apaçık. Çatı'ya yazmadığım vakitler bile takip ettim yani... Bu arada Çatı'ya yazmaya başlayalı Hicri Takvime göre bir yıl oldu sayılır, geçen Ramazan'da yazmıştım ilk sanırım.

Evet, işte bir itiraf size Çatı'yı kurarken büyük ölçüde Miss De Lune'dan etkilenmiştim; bu sebepten veya fazlasından bu yazıyı yazma isteği içerisindeyim.
Calli'den Claire'e Sevgilerle =)

Callieach Bheur

Öyle, Öyle

2010-08-17T00:12:00.002+03:00

Ben blogumu toparlamak istemiyorum ki daha sahura çok var. Ayrıca böyle kendi kendime konuşur gibi yazmaktan zevk almaktayım. Öyle...

Callieach Bheur

...

2010-08-16T23:35:00.002+03:00

Tam şu sırada Taw Shee çalmakta. Neden bilmiyorum -bilmek de istemiyorum- bu şarkıyı çok seviyorum. Mantıklı olmama isteği uyandırıyor; yani must not değil de have not, gibi. Saçma bir örnek mi oldu, bırak öyle olmaya devam etsin.

12 Puan...

2010-08-16T21:59:00.001+03:00

Cidden hoşuma gitti, bu akşamki 12 puanımız Çatı'dan Olric'e; yazısına eklediği Dolunay altındaki Pan resmi için. Yazıyı da beğendim lakin resim seçimin kalbimden vurdu beni.

Bilginize...

Callieach Bheur

...

2010-08-15T19:25:00.000+03:00

Ramazan sevilmeyecek şey değil. İlahi yönünü bir kenara aldığımızda, tam anlamıyla bir rutin kırıcı. Her şeyiyle, hayatının akışı değişiverir.

Seviyorum işte, huzur veriyor bana bu saatler.

Böyle,

İyi kalın,

Callieach Bheur

??

2010-08-14T02:15:00.001+03:00

Bir şey soracağım;

İnsanları neden aşağılamaya çalışırsınız değiştiklerinde ya da anlamına göre "döndüklerinde" ? Siyasi görüş değiştiren insanlar aşağılanır ya da değişmeyenler övünür. 40 yıllık solcu oluşlarıyla övünür bazı insanlar, bazıları tam tersi...

Hep aynı kalmak mı güzel olan? Özünde temiz kalmaktan kastınız bu muydu?

Bu işte bir gariplik var hayatım...

Callieach Bheur

Not: 9 yıldır aynı sevgiliye sahip olanlar da tek gecelik ilişki yaşayanları hor görüyor. Hmmmm....

Öyle

2010-07-23T19:11:00.001+03:00

Yeni kelimeler öğreniyordum, yeni sözler ve yeni harfler. Alef yapmayı… Sonra bugün biraz mum da yaktık ama sonra mecburen dondurduk alevlerini. Dokunamadığımız güller solmadı, yine de her şey aynı, hiçbir şey değişmedi.

אם ננעלו דלתי נדיבים דלתי מרום לא ננעלו

Ne diyeyim,
siz iyi kalın

Callieach Bheur

Sıkıntı

2010-07-22T14:50:00.000+03:00

Selamlar,

Odamı toplamam gerekiyor gibi, şu sıra fevkalade karmaşık; ah ne güzel, değil mi? Hayır değil. Odamda tek başıma olamadığım için durum daha bir bunaltıcı, havalar da öyle, bu sıcakta hiçbir şey yapmak istemiyorum. Yaz mevsimi İstanbul’un bu lanetlenmiş halinde hiç eğlenceli olmuyor, hele de şehrin bu kısmında hiç değil.

Fazla yakındım, pardon ama dayanamadım.

Notlarımı toparlamakta zorlanıyorum, bir şarkı listesi ararken karşıma biyokimya notları çıktı. Hemen söyleyeyim Hem grubu; kendilerinden hemoglobin içerisinde 4 tane bulunmakta. Her birine bir oksijen bağlanıyor.

Eh, bana müsaade

Sevgilerimle,

İyi kalın

Callieach Bheur

Çatı'da Işık Var

2010-07-21T23:51:00.000+03:00

Merhabalar Ziyaretçiler,

Uzun bir sessizlik sıkıcı olabiliyor değil mi? Kesinlikle ama benim için bardaktan dökülen su gibiydi; şöyle ki severek içinde bulunduğum bu yere yabancılaştım bir anda. Yani üzüldüm, bu kadarı açık olsun küften, lakin hiç çabalayamadım, yani yazmadım ve yazmadım ve yazmadım ve unutulmaya başladı Çatı. Benim Çatı’m. Buna izin vermemeliyim, mükemmel bir yer değil burası ve bir şeyler hakkında çığır falan açıyor da değil; fakat burası benim bir parçam olmaya başlamıştı ve ben bir anda saçma sapan bir soru ve sıkıntılı havalar yüzünden burayı boşlamaya başladım, öyle mi? Evet, aynen öyle oldu. İsteyerek yaptığım bir şeyden böyle uzaklaşıverdim, heveskârlığın dik alası. Hayır, bu olmamalı.

Öyle ya da böyle, burası artık var ve ben de geri döndüm. Umursayın ya da umursamayın, yazmaya devam; sadece burası için de değil. Daha az okunmak, daha az yazmaya sebep olmamalı. Yazmayı bırakmanın doğru bir sebebi olmalı sanırım veya bir sebebi olmamalı, zamanı geldiği için yazmayı bırakmalısınız. Demlenmek gibi belki, milyarlarca yıllık bir uykuya yatmış bir cehennem tanrıçası gibi uyandığında kıyamete devam etmek için.

Benim için olan fazla bir şey yok. Yaz okulu ve tiyatro aynı şekilde devam ediyor; takla atmayı her gün öğrenip yeniden unutmak gibi saçma sapan bir beceri geliştirdim, tedirginliğime hayranım! Bir de bu yıl tatile çıkamayacağım sanırsam, aksi lanet(!) ne diyeyim.

Öyle yani millet, değişim yok, burası aynı, ben aynı, kana susamış halledeyim ama şirin bir şekilde. Bu arada söylememe gerek yok sanırım ama Cadı Karı şehre geri döndü, biline.

Sevgilerimle

Akşamserinliği üzerinize olsun

Callieach Bheur

Küçük Sırlar

2010-06-17T14:29:00.000+03:00

Gossip Girl'ün Kanal D versiyonu yapılıyor, oyuncuların arasında Sinem Kobal ve Burak Özçivit var.
Rezalet ki ne rezalet...

Azat'ın çilesi

2010-06-14T21:27:00.001+03:00

Aşağıda sizinle paylaştığım yazı Yıldırım Türker'in 14 Haziran 2010 Pazartesi yani bugün, Radikal'de yayınlanmış olan yazısıdır. Okumanızı rica ediyorum, bir farkındalık yaratmak için faydası olur belki.
Lütfen,

----

Azat’ı hatırlayanınız vardır mutlaka. Ben hiç unutmadım.

Korkum şudur. Ya o da vahşetlerden bir vahşet olarak solup gitmişse belleğimizin gerçekle kurgu arasındaki o alacakaranlık bölgesinde?

İlk olarak 1998 yılının nisan ayında tanışmıştık A. ile.

Hepimiz için bir harflik canı vardı. Gözaltında anasıyla birlikte işkenceye maruz kaldığında 1,5 (bir buçuk) yaşındaydı. Annesi E.T. ile birlikte 96 Aralık ayında gözaltına alınmış, Terörle Mücadele Şubesi’nde 11 gün kalmıştı. ‘Örgüt üyeliği ve örgüte taban kazandırmak’ suçlarından idamla yargılandığı davada anası Türkçe bilmediği için Kürtçe tercüman aracılığıyla orada başlarına geleni anlatmıştı.

Oğlunun elinde sigara söndürüldüğünü, tekmelendiğini, kendisiyle birlikte cinsel tacize uğradığını iddia ediyordu. İstanbul Tabip Odası, A.T.’yi muayene etmiş, işkence belgelenmişti. Zaten Azat bebek kendisine sorulduğunda, ‘polisler cız yaptı’ diyormuş.

“Sinirlilik, polis gördüğünde ağlama, uykusundan korkarak uyanma, idrar ve dışkı kontrolünü kaybetme, yanında sigara içildiğinde ağlama ve ortamı terk etmek isteme” bulgularının yanı sıra raporda yazan şuydu: “Sol eldeki izlerin çocuğun elinde uygulandığı iddia edilen sigara söndürme eylemiyle uyumlu olduğu, çocuğun sıkıntı bozukluğu da dahil tespit edilen ruhsal bozukluk halinin işkenceden sonra meydana gelmesi tıbbi bilgi ve mantığa uygundur”.

Sonuçta işkence yaptığı iddia edilen polislere dava açılmadı!

A.T., gördüğü işkenceden 2,5 ay sonra yuvaya gönderilmiş ve orada hiç konuşmamıştı. Daha sonra da sinirli, huzursuz bir çocuk oldu. Bazen cezaevinde anasıyla kalıyordu. Kekeliyor, sürekli ağlıyordu. İstanbul’da teyzesiyle kalan A.T., psikolojik tedavi gördü. Biraz toparlandı. Ama anasına hasretti.

Nüfus cüzdanı olmadığı için okula kaydı çok güç oldu. Anasına mektup yazabilmek için okuma yazmayı bir çırpıda öğrendi. Ne var ki okulda arkadaşları ona ‘annesi katil’ diye sesleniyor, canını yakıyorlardı. Öğretmeninin ilgisiyle ayakta durabildi, kekemeliğinden kurtuldu. Sonra anasını ziyarete gidemez oldu. Çünkü ne anasının ne de kendisinin nüfus cüzdanı vardı. Onlar kayda düşmemiş canlarıydı bu memleketin. Anasının davası 7-8 sene sürdü.

Şimdi ananın vekilleri Eren Keskin ve Fatma Karakaş Doğan’ın yazdıklarından okuyalım: “Müvekkilimiz Fatma Tokmak(a)... yönelik her türlü işkence yöntemi uygulandı. Elektrik, askı, çırılçıplak soyma, cinsel taciz ve diğer yöntemler... Ama ona asıl ağır gelen küçük oğluna uygulanan işkence oldu.

Küçük oğlu Azat, çırılçıplak soyuldu, belinde ve sırtında sigara söndürüldü ve cinsel tacize maruz kaldı.

15 gün devam eden işkence, Fatma Tokmak’ın tutuklanıp cezaevine gönderilmesiyle de son bulmadı. Küçük Azat, annesi ile birlikte cezaevine gönderilmesi ya da yakınlarına teslim edilmesi gerekirken, Çocuk Esirgeme Kurumuna gönderildi.

Azat’da, Fatma ‘da bu durumdan çok yoğun bir biçimde etkilendiler.

Tarihin Terörle Mücadele Şube müdürü ‘bunu nasıl yaparsınız sorusuna’, ‘devletimiz ona daha iyi bakar’ diye cevap verdi.

Fatma’nın avukatları olarak, 1,5 ay boyunca küçük Azat’ı Çocuk Esirgeme Kurumundan alana kadar uğraştık. Azat, yuvada bulunduğu sürece hiç kimseyle konuşmamış adını bile söylememişti. Büyük bir travma yaşıyordu. Tarafımızca annesinin yanına, cezaevine götürüldüğü gün ise sanırız her ikisinin de hiç unutamayacakları bir mutluluktu.

Azat, ‘içerisi ve dışarısı’ arasında gidip gelerek büyüdü.

Bu süre içinde Fatma Tokmak’ın yargılaması sürdü. Fatma, yakalandığında hiç Türkçe bilmiyordu. Ayrıca, okuma-yazmasıda yoktu. İçeriğini hiç bilmediği bir ifadeye parmak bastırıldı.

Suç’u sadece misafir olarak gittiği o evde bulunmaktı. Yasadışı sorgulandı. Mahkeme aşamasında Türkçe bilmediği için ve o tarihlerde Kürtçe tercüman konusunda büyük sorunlar yaşandığı için, uzun yıllar mahkemece ayrıntılı ifadesi alınmadı. Bu süre içinde o devamlı suçsuz olduğunu anlatmaya çalıştı.

Cezaevinde kalp hastası oldu. Hastalığı tespit edildiği halde çok uzun yıllar tutuklu kaldı.

Azat’ın yaşadığı işkenceler ise gerek İstanbul Tabip odası gerekse İnsan Hakları Vakfı İstanbul Temsilciliği tarafından belgelendi.

Ancak dosya her zaman olduğu gibi resmibilirkişilik kurumu olan Adli Tıp’a gönderildi. Adli Tıp’ın verdiği işkence bulgularını onaylayan ancak belirsizlik taşıyan rapor savcılık tarafından benimsendi ve küçük Azat’a işkence yapanlar cezasız kaldılar.

2006 yılına gelindi. Azat büyüyordu. Fatma, sonunda hastalığı kabul edilerek 9 yıl sonra tahliye edildi.

2006 yılında bu yana Anne-oğul kendilerine bir hayat kurdular. Fatma, Sosyal Hizmetler kurumunda çalışarak engellilere baktı. Kazandığı parayla oğlunu okutmaya çalıştı.

Bu arada, geçtiğimiz günlerde Fatma’nın Yargıtay’da görülen davası onanarak geri döndü. Fatma’nın aldığı son derece hukuksuz, somut verilere dayanmayan, adil yargılanma hakkında tamamen uzak olan müebbet hapis cezası kesinleşti.

Ve bu acı gerçek anne ile oğlu bir kez daha ayırdı. Fatma tutuklanarak Bakırköy cezaevine gönderildi. Her ikisi de büyük bir travma yaşıyorlar.

Azat’ın dudaklarından dökülen “ama ben anneme çok alışmıştım” sözcükleri yürekleri dağlıyor.

Fatma Tokmak gerçekten suçsuz ve hasta..

Bizler avukatları olarak hastalığı nedeniyle “ceza ertelemesi yoluna başvuru hazırlığı yapmaktayız. O’nu kurtarabilmek için elimizden geleni yapacağız. Ancak bunun için yoğun bir kamuoyu desteğine ihtiyacımız var. Bu nedenle, insan hakları kuruluşlarını, entelektüelleri, sanatçıları, kadın kurumlarını ve herkesi ve herkesi tavır almaya çağırıyoruz.”

Sözün kısası

Ey halkım; analarının gözü önünde süt bebeklerine işkence yapılan, minicik avuçlarında sigaralar söndürülen bir memlekette haktan hukuktan vicdandan söz ederek yaşadığının, dolayısıyla her sözünün her nefesinin yalan olduğunun farkında mısın?

Azat’tan haberin yokmuş gibi sürdürebilecek misin pekiyi hayatını? Çocuğunun başını okşayıp onu yatağına öpücüklerle yatırabilecek misin?

Azat geçen gün cezaevine anasını ziyarete gitmiş. Ağlayarak aradı sevgili Leman’ı. Ona dünyayı sevdirmeye çalışan, ona aile olanlardandır Leman.

Telefonda ağlıyormuş. Anası, tutuklandığı günden beri bir kere yemek yemiş. Çok zayıflamış. Kalp çarpıntıları da artmış haliyle. Solunum makinesi temin edilmediğinden çok sıkıntı çekiyormuş. Uyuyabilmek için haplara ihtiyacı oluyormuş. Azat anasını kaybetmekten korkuyor.

Azat’ın anacığından başka kimsesi yok. Şimdi ergenlik yaşında olan bu çocuğun çilesi bitmedi. Aramızda ağlayarak geziyor. Daha süt bebesiyken elleri sigaralarla dövmelenmiş oğlan çocuğu.

Haydi bakalım, mutlu muyuz

Türk’üz diye?

Hata!!!

2010-06-08T22:07:00.002+03:00

Formspring.me hatası giderildi:) tıklayınca sizi artık direk ışınlıyor:)

Hatikvah

2010-06-02T12:35:00.000+03:00

İsrail Devleti'nin katliamları ve işlediği insanlık suçları kullanılarak bütün Yahudiler'e karşı uygulanan bir kampanya var. Sanki dünyadaki tüm Yahudiler Siyonistmiş, bu insanlık suçlarından hepsi sorumluymuş gibi... Bu kampanya dünyanın en büyük katliamcılarından, Yahudi Soykırımı'nın mimarı Adolf Hitler'e sempati beslemeye kadar gidiyor.

Ülkemizde her ne kadar çoğu dövülerek, sövülerek kovulmuş olsa da halen birçok Yahudi yaşıyor. Onlar bizimle aynı okullara gidiyor, aynı bakkaldan alışveriş yapıyor, aynı sokaklarda yürüyor, aynı havayı soluyor... Şu anda birlikte soluduğumuz hava da bu antisemitist hava... Belki fark edemiyoruz ama bu bir Yahudi için bu havayı solumak çok kolay değil. Hele geçmişte bu topraklarda olanları bilen bir Yahudi şu anda hayatından endişe edebilir ve bu endişesinde haklı olabilir.

İsrail Devleti'nin katliamlarından, insanlık suçlarından sorumlu olmayan; ülkemizde onbinlerce, dünyada milyonlarca Yahudi var. Bu antisemitist propagandaya prim vermeyelim. Bu masum insanların hedef gösterilmesine göz yummayalım. Masum insanlara kasteden İsrail Devleti'ne benzemeyelim.

Nefret söylemine hayır!

Irkçılığa hayır!

Antisemitizme hayır!

Kahrolsun katil İsrail Devleti!

Yaşasın halkların kardeşliği!

Bu yazıyı facebook'tan, "İsrail Protestosu Adı Altında Antisemitist Propagandaya Hayır!" adlı gruptan aldım ve burada paylaşmam gerektiğini düşünüyorum. O gece o gemide olanları desteklemem mümkün değil ve İsrail'in yaptığı alçaklığı-hatta şapşallığı- kesinlikle kabul edilebilir bulmuyorum. Lakin tüm insanlar artık barışa aç iken, bu savaş çığlıklarını da aynı şekilde reddediyorum. Hıncınızı, içinizdeki acıyı bu şekilde akıtmaya çalışamazsınız. "Lanetlenmiş Irk" diyerek insanları baskı altına da alamazsınız.

Lütfen sadece derin bir nefes alın ve makul olun, tepki elbette gösterilmeli ama kan akıtarak, aynılaşarak, değil.
Barış için umut hala var.

Hatikvah :)

Kendinize iyi bakın Ziyaretçiler,
Sevgilerimle

Callieach Bheur

=)

2010-06-01T00:49:00.000+03:00

Mr.Pumpkin dediydi

Ama ben de dediydim, değil mi? :D:D:D

Elo Hi

2010-05-27T00:28:00.003+03:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Hayat nasıl gidiyor? Bilmiyorum. Buraları ısınmaya başladı ve ben de artık Haziran’a hazırlanmaya başlıyorum. Haziran benim için hep sert geçmiştir, aramız pekiyi değildir. Beni biraz zorluyor galiba, kalp kırıcı bir havası var, gereksiz bir tahammülle onu yüreklendirmeyi tercih etmeyince de işler pisleşiyor. Çirkef biraz galiba…

Neyse daha birkaç gün var Mayıs’ın düşmesine, ben de dün Eurovision 1. Yarı Finaline bakayım dedim ama sıkıldım. Bu çok şaşırtıcı aslında, çünkü bilen bilir ben bir ara Eurovision sapığı idim. Mr.Pumpkin bilir mesela, az mı beni gırtlaklamak istedi? Neyse sanırım pek cazibesi kalmadı artık ancak yine de dünden sonra bir istekle sevdiğim Eurovision şarkılarına baktım. Evet, hala aynı şekilde sevdiklerim ve bulantı ile sevmedikleri var, dahası, muhtemeldir, var olmaya devam edecekler.

Bu aralar bir şeyler bükülmeye başladı. Şöyle anlatabilirim ki uzun süredir kuluçkada kalmış olanlar artık kıpırdanıyor ve kendilerini gösteriyorlar, arsızca. No much nor less… Bu böyle olmaya devam edecek. Bombadil sayesinde oluyor pek çoğu, inkârı hayli gereksiz; o sevimli insan sayesinde şimdi dalgalanmaları daha rahat okuyabiliyorum. Bir de Ronald tabi ki gerektiğinde kolumdan çekip adeta bir Christmas Carol deneyimi yaşattı bana. Kendisi adeta bir Ghost Of Christmas Ever idi. Canımlarım benim.

Ben böyleyim, daha ötesinin görme çabasından uzak değil ama endişesi azalmış bir haldeyim. Bu arada hazır aklıma gelmişken, Eurovision dedik ya bence Almanya ya da Ermenistan’ı birinci olarak görme ihtimalimiz yüksek. Bir de Çatı İnsanları adlı yazı da Samantha’yı yazmayı unutmuşum, kendimi kınıyor ve Samantha’dan özür diliyorum. Son olarak da formspring.me işine ben de merak sardım, bol bol soru sorun bana tamam mı? Hatta sorun, kimse sormadı daha :D:D

Ofra’dan Elo Hi çalıyor, sözlerinin çevirisi mevcut bakmanızı tavsiye ederim. Hatta şarkıyı da indirmelisiniz=)

ken yesh harbei hester panim

v'ahavot she'i efshar

kmo she'anu noladim

el toch el toch hachayim

elo hi

kawl han'shama she'natata bi

elo hi

kawl han'shama... mah, mah hi?

elo hi

ten rak ko'ach l'chulam

elo hi

ten rak ko'ach l'olam

Kış Cadısı selam eder,

Hepinizi öpüyorum

Callieach Bheur

-Logaritma-

2010-05-22T00:42:00.000+03:00

Ah Abra'cım, Logaritmayı öğrenmek kolaydır=) Taban değiştirmek yetiyor ama herşey için taban değiştirtemiyoruz sanırsam :S : )

Ba-baa-bam bambambam=)

2010-05-21T14:49:00.000+03:00

Flame of Love is burning my bones...

Çatı İnsanları

2010-05-15T14:34:00.002+03:00

1. Albus

2. Béfind

3. Bombadil

4. Bran

5. C-3PO

6. Caledonia

7. Claire de Lune

8. Cocidius

9. Eostre

10. Freja

11. Habetrot

12. Kirke = Tilly Toke (Bazı yazılarda kendisinden bu isimle bahsetmişim. Neden bilmiyorum öyle ejderha öldürmüşlüğü yoktur hâlbuki.)

13. Lalaith

14. Lillie

15. Lilium Martagon

16. Manannán mac Lir

17. Melancholy Baby

18. Miss Piggy

19. Mr.Pumpkin = Cityboy (Genellikle böyle tanınır=))

20. Nudd

21. Palpatine

22. Pandispanya

23. Paris

24. Pitheciella

25. Ratatouille

26. Riga

27. Undomiel

Bir de ben varım ama saymaya gerek yok sanırsam, bu kadarla sınırlı değildir elbet (umarım), benim bilmediğim Çatı Kişileri de vardır. Burada sadece bahsi geçenler var.

Sevgilerimle
İyi kalın,
Öpüyorum

Callieach Bheur

İ.T.Ü.’de Öğrenci Kulüp Faaliyetlerinde İdare Kaynaklı Sıkıntılar

2010-05-14T21:44:00.000+03:00

Not:Aşağıdaki yazı Mimemis adlı dergiden alıntıdır; Umarım okunur ve paylaşılır. Hepinizi şimdiden öpüyorum. Calli

"İstanbul Teknik Üniversitesi eğitim alanındaki başarılarının yanında sosyal faaliyetlere verdiği önemle de övünen bir üniversite. Ne yazık ki idare, bu övünmeyi haklı çıkaracak adımları hep geriye doğru atmayı tercih ediyor. Zira idarenin sosyal faaliyetlere yaklaşımı bu tercihte önemli bir rol oynuyor.

İ.T.Ü.’de “sosyal faaliyet” öğrencinin boş zamanını değerlendirmek, dersten başını kaldırdığında eğlenceli bir şeylerle uğraşabilmek amacıyla yaptığı ve öncelik sırası her zaman geri planda olan, hobi türü faaliyet olarak algılanıyor. Bu algının yarattığı en önemli tahribat, öğrenci faaliyetlerine “vazgeçilebilir” etkinlikler gözüyle bakılması oluyor. Dahası öğrencinin gözünden olaylara baktığını düşünen kimi idari yöneticiler, öğrencilerin bu faaliyetleri “geçici” bir süreliğine yaptıklarına, aradan birkaç sene geçtikten sonra öğrencinin mezun olmasıyla kulüp faaliyetinin noktalanacağına inanıyorlar. Bu iki algısal yargının, vazgeçilebilir ve geçici olma özelliğinin, kesiştiği noktada idarenin kulüp etkinliklerini engellemesine kadar varabilen sorunlar ortaya çıkıyor.

İdarenin, “vazgeçilebilir” faaliyet yürüten kulüplerden bazı konuları “idare etmelerini” talep etmesi bu bağlamda anlaşılabilir hale geliyor. Örneğin, İ.T.Ü. Tiyatro Kulübü üyesi üç topluluk, TİMİS, İTÜ Sahnesi ve Taşkışla Sahnesi, her sene şehir dışına çıktığı turneler için okuldan otobüs ayarlanmasını talep eder ve bu şekilde Ege Üniversitesi’nin, ODTÜ’nün, Anadolu Üniversitesi’nin tiyatro şenliklerine katılırdı. Bu sene ise Tiyatro Kulübü’nün turneler için otobüs ayarlanması talebi reddedildi; nedenini ise ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Kabaca açıklamak gerekirse talebin sürekli değişen bürokratik engellere takıldığı söylenebilir. Kısacası Tiyatro Kulübü’nün turne hakkı idare tarafından engellendi ve kulübe bağlı tiyatro toplulukları ortada bırakıldı. Bu noktada önemli bir başka konu ise okuldan nakit bütçe almayan, bu seneye kadar tüm turnelere okulun ayarladığı otobüslerle çıkmış, tamamı öğrencilerden oluşan Tiyatro Kulübü’nün hangi parayla otobüs ayarlayıp da turneye gideceği sorunsalıdır. Okulun bu soruya verebileceğini düşündüğüm yanıt tek kelimeyle şu: Sponsor…

Bilindiği gibi, bu sene İ.T.Ü.’ye yeni bir rektör atandı ve her rektör gibi ilk işi okul idaresinde değişikliklere gitmek oldu. Bu değişikliklerin ve yeni döneme dair öngörülerin aktarıldığı bir genel kurul yapıldı. Bu genel kurulda Savunma Teknolojileri Kulübü’nün birçok sponsorla desteklenen ÜSSİ 2010 etkinliği rektör tarafından bir kulübün gerçekleştirebileceği en başarılı faaliyet olarak takdim edildi. Bu tavır üzerine bir öğrenci tarafından kendi faaliyetlerini sponsorsuz olarak yürütmek isteyen kulüplerin de olabileceği belirtilince rektör, günümüz ekonomik konjonktürüne ayak uyulması gerektiğini açıklayarak “Hangi devirde yaşıyoruz? Böyle fırsatlar varsa bunları kullanmayı bileceksiniz. Uyanık olun biraz.” diye yanıt verdi. Otobüs ayarlanmasına dair yaşanan krizin böyle bir dönemde ortaya çıkması gerçekten de ilginç bir rastlantı, değil mi?

Elbette İ.T.Ü.’de öğrenci faaliyetleri sadece Tiyatro Kulübü’nün yaşadığı sıkıntılardan ibaret değil. Bu yazı kapsamında ele alınamayacak bir sürü sorun sürekli olarak ortaya çıkmaya devam ediyor. Bu bağlamda öğrenci kulüplerinin bir araya gelerek kulüplerin idare edilmesine dair söz söyleme hakkı talep etmesi acil bir gündem olarak varlığını koruyor."

Öykü Gürpınar ( Mimesis, 13/05/2010)

Yemenli Bir Kadın

2010-05-12T13:58:00.002+03:00

Bir zamanlar , bir kadın varmış ben geç kalmışım onun zamanına, tabi kısmen. Doğunun Madonna'sı derlermiş zamanında ona ki Madonna'dan çok daha iyiymiş yaptığı işler, iki uçak kazası atlatmış lakin 25 Şubat 2000 sabahı onu kaybetmişiz kocaından bulaşan AIDS yüzünden. Takıldım kaldım, bu kadına.

Sekiz tavsiye;

1-Elo Hi (Le Reine Margot Albümünden)
2-Tzur Menti
3-Yerushalayim Shel Zahav
4-Havu Levenim
5-Lechai Dodi
6-Shir Hafrecha
7-Shir Ha Shirim Be Sha Ahsu Im
8-Im Nin'Alu (Özelikle 1978 Versiyonu)

Yani o kadının ölmüş olduğunu öğrenmek, tanımlaması zor bir andı. Hani çocukken aslında Adile Naşit'in ölmüş olduğunu söylemişlerdi ya bize, biz doğmadan önce ölmüş hani. Bunu öğrenmek gibiydi benim için. Aman Allah'ım dedim, bu benim içinde yaşadığım gerçeklik olmasın lütfen. En azından şarkılar var geride. Onları keşfe çıkmak oyalıyor insanı.

Böyle dostlar, belki siz beğenmezsiniz ama umarım ki en azından neden beğendiğimi tahmin edersiniz=)Şu an Amen Lamilim çalmakta, eh ne diyelim, Im nin'alu daltei n'divim Daltei marom lo nin'alu.

Diyeceğim daha bir şey yok sanırım, tabi ki şimdilik=)

Sevgilerimle Efendim,
Kendinize iyi bakın,
Öpücükler
Kış Cadısı selam eder

Callieach Bheur

Yollar

2010-05-10T22:43:00.001+03:00

Sevgiler Ziyaretçiler,

Turneler, vizeler, ödevler derken size yazmaya pek vaktim kalmaz oldu. Evet, kabul ediyorum pek sıkıntılar içindeyim aynı zamanda, tenim yanıyor ve bunalımda gibiyim; tek taraflı bir hissiyatın doğurduğu sıradanlaşmış bir sonuç bu kabul etmek gerek. Lakin apaçık bir durum daha var ki bunları bilmek canımın yanmasına engel olamıyor. Patronusumdan bahsetmişliğim vardı ya size, şimdi Severus ‘un durumuna düştüm. Tam olarak aynı değil lakin; durumların farklılıkları nicedir ancak acısı pek ayrı değil.

Neyse burası zehir akıtma yeri değil, değil mi?

Size turnelerden bahsedeceğim demiştim hatırlıyorum. Şimdiye kadar 3 farklı şenliğe katılma şansım oldu; ODTÜ Tiyatro Şenliği, İstanbul Üniversitesi Tiyatro Şenliği’10 ve Uludağ Üniversitesi Oyuncuları Tiyatro Şenliği. Geçen haftasonu Bursa’daydık. Pazar’ı Pazartesi’ye bağlayan gece saat 03.10 civarında İstanbul’a vardık.

İzlediğim Oyunlar;

          A-ODTÜ Tiyatro Şenliği

1- ODTÜ Oyuncuları’ndan Kafkas Tebeşir Dairesi- 22 Nisan 2010/ Perşembe 20.00 (Bertolt Brecht)
2- Oyunbaz’dan Peer Gynt- 23 Nisan 2010/ Cuma 19.30 (Henrik Ibsen)
3- ODTÜ Oyuncuları’ndan Açık Denizde- 24 Nisan 2010/ Cumartesi 14.00 (Slawomir Mrozek)
4- ODTÜ Oyuncuları’ndan Halkın Ekmeği – 24 Nisan 2010/ Cumartesi 19.30 (Bertolt Brecht) {Yarısında çıktım}
5- İstanbul Tıp Fakültesi Tiyatro Topluluğu’ndan Fil Adam- 25 Nisan 2010/ Pazar 20.30

         B- İstanbul Üniversitesi Tiyatro Şenliği’10

1- Seyyar Sahne’den Konuşmadan Geçen Bir Tren Yolculuğu- 4 Mayıs 2010/ Salı 18.00 (Leyla Erbil)

        C- Uludağ Üniversitesi Oyuncuları Tiyatro Şenliği

1- Ege Üniversitesi Tiyatro Topluluğu’ndan Ayak Bacak Fabrikası – 7 Mayıs 2010/ Cuma 20.00 (Sermet Çağan)
2- Galatasaray Üniversitesi Tiyatro Topluluğu’ndan Gerçek Müfettiş Hound – 8 Mayıs 2010/ Cumartesi 14.00 (Tom Stoppard) {Yarısında çıkamadım: S:S}
3- Özdüşüm Oyuncuları’ndan Cimri – 8 Mayıs 2010/Cumartesi 18.00 (Moliere)
4- Özdüşüm Oyuncuları’ndan Karol- 8 Mayıs 2010/ Cumartesi 21.00(Slawomir Mrozek)
5- Uludağ Üniversitesi Oyuncuları’ndan Önder- 9 Mayıs 2010/ Pazar 12.30 (Eugéne İonesco)
6- Uludağ Üniversitesi Oyuncuları’ndan Ayak Parmakları- 9 Mayıs 2010/ Pazar (Güngör Dilmen)
7- Uludağ Üniversitesi Oyuncuları’ndan Ne, Nerede? – 9 Mayıs 2010/ Pazar (Samuel Barclay Beckett)
8- Tiyatro Oyun Kutusu’ndan Misery Öldü -9 Mayıs 2010/Pazar 17.00 (Stephen King)

Hepsi hakkında yorumlar yazacağım size, hatta daha fazlası bile olabilir=)
Şimdilik bu kadar yazmak yeterli sanırım, ben şimdilik Pek Sevgili Ofra’nın sesine dönüyorum.

Kendinize iyi bakın Ziyaretçiler,

Temasta kalın, mümkünse=)
Sevgilerimle,

Callieach Bheur

Ateşli Sabır

2010-05-03T20:39:00.002+03:00

GALATASARAY ÜNİVERSİTESİ TİYATRO TOPLULUĞU

“ATEŞLİ SABIR”

!!OYUN ÜCRETSİZDİR!!

4 MAYIS SALI

SAAT 18:30

İTÜ MASLAK KAMPÜSÜ

KSB ODİTORYUM

İTÜ Maslak kampüsüne Taksim-Atatürk Oto Sanyi metro hattındaki İTÜ AYAZAĞA durağında inerek ulaşabilirsiniz.

Herkes gelsin:)))))

Beltane

2010-05-01T20:48:00.000+03:00

Uzun süredir yokum, lakin geleceğim, Lillie aklımdasın ödülünün gereğini yapacağım ama inan pek fırsatım yok:) Paris umarım iyisindir, Mr. Pumpkin kontörüm yok ve Ankara'daydım ondan cevap yazamadım. Ve son olarak Sevgili Claire, canını sıkma akışına bırakmak en iyisidr bazen.

Öpüyorum,
Döneceğim
Şimdilik Hepinize Coşku Dolu Beltane'ler :)
Artık Yaz Geldi

Callieach Bheur

2010-04-20T22:32:00.002+03:00

Kötü işte, çok kötü... O kadar :(

Selam Olsun Sana=)

2010-04-17T11:48:00.000+03:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Aslında hiç vakit kaybetmeem gerek ama ne yapabilirim, tam enerji-iş teoremine bakarken, "Some Where Over The Rainbow" adında bir yazı okudum=)
Miss Claire De Lune, yazınızı çok beğendim, bu sıkıcı fizikle kaplanmış cumartesi gününde çok iyi geldi bana. Abartmıyorum, cidden; muhtemeldir tanıdık hissinden kaynaklı bir vaziyet.
Sevgilerimle,
Callieach Bheur

ODTÜ Şenlik Programııı!

2010-04-14T00:36:00.000+03:00

22 NİSAN PERŞEMBE

20:00 ODTÜ Oyuncuları

“Kafkas Tebeşir Dairesi” Bertolt Brecht

23 NİSAN CUMA

19:30 Tiyatro Oyunbaz

“Peer Gynt” Henrik Ibsen

24 NİSAN CUMARTESİ

14:00 ODTÜ Oyuncuları

“Açık Denizde” Slawomir Mrozek

19:30 ODTÜ Oyuncuları

“Halkın Ekmeği” Bertolt Brecht

25 NİSAN PAZAR

12:30 Boğaziçi Üniversitesi Oyuncuları

“Lysistrata” Aristophanes

16:00 İTÜ Sahnesi

“Geçmiş Zamanın Rivayeti” İTÜ Sahnesi

20:30 İstanbul Tıp Fakültesi Tiyatro Topluluğu

“Fil Adam” Bernard Pomerance

26 NİSAN PAZARTESİ

13:00 CBÜ İktisat Oyuncuları

“İki Kişilik Hırgür” Eugené Ionesco

20:30 Atölye Oyuncuları

“Gül ve Sitemkar – Plajdaki Ayna” Tarık Dursun K. – Sait Faik Abasıyanık

27 NİSAN SALI

11:30 Bolu Sanat Tiyatrosu

“Tembel Prens” İbrahim Nakçi (Çocuk Oyunu)

15:00 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tiyatro Topluluğu

“Küçük Burjuva Düğünü” Bertolt Brecht

20:00 Öteki Tiyatro

“Korkuyu Beklerken” Oğuz Atay

28 NİSAN ÇARŞAMBA

20:00 ODTÜ Oyuncuları

“Kafkas Tebeşir Dairesi” Bertolt Brecht

29 NİSAN PERŞEMBE

13:00 TİYAGAMM (Tiyatro Gazi Mimarlık Mühendislik)

“Bok Çukuru” O. Coşkun Irmak

16:00 Selçuk Belediyesi Efes Tiyatro Topluluğu

“Hücre” Hasan Öztürk

20:30 SBFTT (Siyasal Bilgiler Fakültesi Tiyatro Topluluğu)

“Büyük Romulus” Friedrich Dürrenmatt

30 NİSAN CUMA

13:00 Karşı Atölye

“Cesaret Tek Bir Sesle Başlar” Ariel Dorfman

17:30 Yıldız Teknik Üniversitesi Oyuncuları

“Gözbağı” Siegfried Lenz

20:30 Seyyar Sahne

“Çocukluğun Soğuk Geceleri” Tezer Özlü

1 MAYIS CUMARTESİ

17:00 Kentin Oyuncuları

“Japon Kuklası” Dario Fo

20:00 İTÜ Tiyatro Kulübü TİMİS Oyuncuları

“Gogol’ün Defteri” Nikolay Vasilyeviç Gogol

2 MAYIS PAZAR

13:00 Ege Üniversitesi Tiyatro Topluluğu

“Ayak-Bacak Fabrikası” Sermet Çağan

15:30 Balıkesir Üniversitesi Merkez Tiyatro Topluluğu Pandomim Kulübü (sokak gösterimi)

16:30 Denizli Edebiyat Dostları Tiyatro Topluluğu

“Ada” Athol Fugard

20:30 TİMİS Oyuncuları Mezun Kadrosu

“Yap-Boz” TİMİS Oyuncuları Mezun Kadrosu

Yer: ODTÜ Mimarlık Amfisi

Tüm oyunlar ücretsiz biletlidir. Biletler 20 Nisan Salı saat 11.00’ den itibaren programda belirtilen oyun tarihlerinden 2 gün önce aşağıda belirtilen adreslerden temin edilebilir.

• ODTÜ Kütüphanesi ve ODTÜ Mimarlık Amfisi önünde açılacak olan standlar

• İmge Kitabevi (Konur Sokak, Kızılay)

www.odtuoyunculari.metu.edu.tr

tiyatro@metu.edu.tr

Tavsiye ettiklerimi renlendirdim=)

Şenlik

2010-04-13T00:54:00.000+03:00

Eğer bir mani keder olmazsa haftaya ODTÜ Tiyatro Şenliği'nde olacağım. Yaklaşık 5 gün oradayım, anlayacağınız ODTÜ Oyuncuları da dahil olmak üzere bir sürü grubu izleme fırsatım olacak. Hepsini not edecek, size buradan oyunların kritiklerini sunacağım. Fuayede konuşulanlar, diğer grupların ve kişlerin yorumlarını vs. de yazacağım. Şenlikler, ahhh I love Şenlikler:D
(Bağlantıdan Şenlik hakkında bilgi alabilirsiniz)

Sapkın Günahkarlar

2010-04-12T13:26:00.003+03:00

Şöyle bir yazdıklarıma baktım, başka yazılanlara da gözüm kaydı arada; Abra'nın resimlerini inceledim, blogger atışmalarına denk geldim, öyle bakınıp durdum. Sonra bir baktım amma sıkıcı şeyler yazar oldum ya da bu gerçekle yeni yüzleşiyorum.

Gözlerim şiş, şebelek şebelek dolaşıyorum etrafta, halimi görseniz gülersiniz. Başım ağrırı oldu sürekli, dinlediğim müziklerden de pek tat alamıyorum.

Bir süredir İTÜ de kimi gönüllü öğrenciler, homofobiye karşı spreyleme eylemleri gerçekleştiriyorlard. Yerlerde ve duvarlarda elele tutuşan erkek veya kadın silüetleri altında "Ayşe Fatmayı Seviyor" "Ahmet Mehmeti Seviyor" veyahut "İTÜ asırlardır Homofobik" ve "Homofobiye Hayır De!" gibi yazılar görülebiliyordu. Bizim okul için gerekli bir eylemde feci hoşuma gitti. Sonra buna karşı belirsiz kimleri "Ahlaksızlığa Hayır" diye yazılar yazdı, okul hepsini sildi. Bu eylem bir şekilde devam etti laki bir öğlen yemekhanede kendine İTÜ'lü Müslüman Öğrenciler diyen bir grup bir bildiri dağıttı. Ooohhh, evlere şenlik fevkalade rezil bir bildiri. Kavgalar çıktı, ilginç bir şekilde yemekhane sakinleri bildirileri yırttı. Sonra "Müslüman" öğrenciler tepki gösteren nkadın öğrenciye şöyle bir tepki verdi(yumruklamaya kalkıp, polis müdahale edince) "Kadına bu kadar söz hakkı verirseniz olacağı budur".

Bakın aynı homofobiye karşı olduğum gibi, islamafobiye de karşıyım zira Kolektif de bildirisinde durumu AKP'ye bağlıyarak kendi islamafobilerini körüklüyorlardı. AKP delisi değilim de tatlım bir şey soracağım, bu parti 8 yıldır hükümette ama bu ülke 70 yıl önce de homofobikti pekala. N'olacak şimdi?

Neyse bu evlere şenlik rezil bildiride eşcinselleri, transeksüelleri, biseksüelleri, travestileri ve homofobik olmayanları "Sapkın Günahkarlar" olarak tanımlıyor ve bu kişilerin yok edilmeleri gerektiğinin altını çiziyor. "Bu yolda herşeyi yapmaya hazırız" gibisinden söylemleri vardı. Bir de bunları pagan dininin özendirmesi sayıyorlardı, hay aksi tüm derdimiz de buydu.

Bu tanımı referans alırsak,
Ben Callieach Bheur bir Sapkın Günahkar'ım =)
Görüşmek dileğiyle
Sevgiler

=)

2010-04-11T13:19:00.000+03:00

Geçmiş Olsun Zambak Prenses

Tatataata-tata daaa

2010-04-11T02:17:00.001+03:00

Sevgiler Ziyaretçiler,

Oyunlar çıktı ve izlendi. Bu hafta ki hedefim TİMİS Oyuncuları’nın yeni oyununu (Gogol’ün Defteri) izlemek belki Bilgi Sahnesi’nin oyununa (Dediler) da giderim ama daha karar vermedim. Onlar da tutmuşlar prömiyerlerini İTÜ Sahnesi’nin prömiyeri ile aynı güne koymuşlar. Bu hafta da TİMİS’in prömiyerine denk geliyor gösterimleri, bilemedim ne yapayım.

Dün gece Geçmiş Zamanın Rivayeti’ni izlemeye Caledonia ve Pitheciella geldi, uzun zaman olmuştu görüşmeyeli. Caledonia yanında bölümden iki arkadaşını da getirmiş, pek sevdim onları=)

Oyundan sonra Eminönü’ne gittik, balık ekmek yemeğe. Pettybelle’e de yılbaşından beridir sözüm var, fal bakacağım ona ama orada bakamazdım. Neyse sonra Thales adında bir rock bara gittik, dolayısıyla orada fal bakamazdım. Feci gürültülüydü, Petty’ye ayıp oldu bayağı lakin önümüzdeki Salı bakacağım kafaya koydum artık=)

Gelecek gösterim 13 Nisan 2010 Salı 18.00 da, İTÜ Maslak Kampüsü KSB Oditoryum. Geçmiş Zamanın Rivayeti’ne gelin lütfen, daha çok insana sunulması oyun içinde etkili oluyor, fuayede fikir sunmanız da öyle. Taksim metrosuyla kampüse ulaşabilirsiniz, İTÜ Ayazağa durağında inmeniz yeterli. Lütfen geliniz…

Müsaadenizle Sevgilerimi sunarım,

Callieach Bheur,

[Mr. Pumpkin halen oyuna gelmedin görmedim sanma=( ]

Herkes Duysun

2010-04-10T18:26:00.000+03:00

Not: Geçmiş Zamanın Rivayeti'ne (yani İTÜ Sahnesi'nin 2010 yılındaki yeni oyununa) herkes davetli. Sanırım geçen seneki oyun Şimdiki Zamanın Rivayeti ile çok sık karıştırılıyor ama arkadaşlar herkes duysun ve yaysın bu yeni-yepyeni bir oyun.

13 Nisan 2010 Salı saat 18.00 da İTÜ Maslak Kampüsü KSB Oditoryum'unda

Cevap İstiyorum

2010-04-10T18:20:00.004+03:00

Nasıl oluyorda aşık olduğunuz kişi, sürekli sizin canınızı yakmanın bir yolunu bulup, ardından ufacık bir gülümsemeyle herşeyi düzeltebiliyor? Ay bilmiyorum, sersemledim. Ancak yine de hep gülümsesin olur mu? Hani canımı yakmasına bile razı gibiyim. saçmalıyorum ama dedim ya sersemledim diye.
Ah,

=)
Feci romantikleştim...
SevgilerCallieach Bheur

Prömiyer Zamanı

2010-03-29T13:56:00.000+03:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Aranızda Aslan Kral’ı izlememiş olan pek azdır sanırım, hele ki 88–92 arasında doğduysanız izlemişsinizdir kesin. Ne hikâyedir, ne şahanedir… Birden The Morning Report çalmaya başladı oradan aklıma geldi. Mufasa ölünce ne ağlamıştım, Simba sesi hala kulağımda “Help, Someone. Anyone!” .

Neyse herkes için değerli parçalar vardır böyle, cılkını çıkartmayayım.

Dün Bilgi Üniversitesi’nin Tiyatro Topluluğu olan Bilgi Sahnesi’nin yeni oyununun akışına davetliydik. Oyunları ailelerin bilerek ya da bilmeyerek çocukları üzerinde oluşturdukları baskılar ve kimsenin yaşamadım diyemeyeceği trajikomik parçalardan oluşuyor. Enerjileri benim çok hoşuma gitti açıkçası, durumlara yaklaşımları çok hoştu. Geçen sene “A Midsummer Nights Dream” ‘in Can Yücel çevirisi olan “Bahar Noktası”’nı oynamışlardı. Prömiyer tarihlerini buradan duyururum size, kesinlikle kaçırmayın diyorum. Ben de orada izleyenlerden biri olacağım.

Tiyatrodan başladık madem devam edelim. Duyduğuma göre İTÜ Sahnesi’nin (tıklayın bilgi alın) yeni prodüksiyon’unun adı daha kesinleşmiş olmasa da oyun 8 Nisanda prömiyerini yaparak seyirci karşısına geçecekmiş. Ben bu konuda feci heyecanlıyım, herkes bekleniyor oyuna gelmekten çekinmeyin. Hem artık İTÜ Ayazağa’ya Taksim’den metroyla 18 dakika da gidebiliyorsunuz. İzlemelisiniz oyunu, kesinlikle ve kesinlikle. Grubun önceki prodüksiyonları Eugène Ionesco’nun Gergedanlar’ı (2008) ve kendi metinleri olan Şimdiki Zamanın Rivayeti (2009) idi. Ben Rivayet’i birkaç kez canlı izledimse de Gergedanlar’ı sadece kayıttan izleyebildim. Gergedanlar ilginç bir oyundu, bir daha oynansa şüphesiz giderim.

İTÜ’deki diğer bir tiyatro topluluğu olan TİMİS’in prömiyeri ise 14 Nisan da olacakmış, onu da o gün izlemeye gideceğim kesin, siz de gelmelisiniz Ziyaretçiler.

Yeppa, prömiyer mevsimi geldi valla süper =) Bol bol oyun izleyeceğiz. Sevgili Abra bu konuda ilgili olduğunu bildiğimden özellikle sana sesleniyorum, kaçırma bunları.

E hadi öyleyse Circle of Life diyerek ben gideyim,

Bu arada nedense çok mutluyum, hatta umutluyum bu daha hoş=)

Kış Cadısı size gülümser,

Callieach Bheur

Shirak!!

2010-03-27T21:45:00.000+02:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Aşağıdaki yazı ekşisözlükte lemre tarafından, 16.01.2010 01:23 vaktinde yaınlanmış. Paylaşmak istedim. Oynamadan aynen kopyalıyorum: )

"sahsi kanaatime gore harry potter kitap serisini (haliyle filmlerini de) bir anda one cikaran, populerlestiren, turun diger orneklerinden ayiran en onemli ozelligi olabilirligi ve gerceklesebilirligi idi. seri hakkinda henuz okumamis olanlarin zevkini baltalayacak bilgiler vermeyecek olsam da (katil gorilmis, aha baska birseyin spoiler'ini verdim farketmeden) yine de eger henuz hicbirsey okumadiysaniz, "okumadan hicbirsey ogrenmek istemiyorum" diyorsaniz (o zaman bu baslikta isin ne duduk makarnasi? basligi okuyacagina kitabi oku), devamini okumayabilirsiniz .

fantastik bir kurgusu olan, hayali bir dunyayi anlatan, buyuculerin, cadilarin, buyu yapabilenlerin ve bilimum yaratiklarin kol gezdigi pek cok yazili/gorsel eser zaten mevcuttu. hatta cogu da dort basi mamur, kendini tamamlamis, herhangi bir acigi olmayan eserlerdir. kendi dilini, gectigi dunyanin cografi/fiziksel/kulturel ozelliklerini en ufak detayina kadar aciklar. mesela dragonlance saga, deathgate serisi, forgotten realms dunyasi eserleri, darksun eserleri, underdark, ve tabii lord of the rings olmak uzere daha niceleri sayilabilecek eserler ornek olarak verilebilir. bunlarin cogu bir kesim icin efsane olmasina ve onyillardir ortada olmasina ragmen harry potter serisinin kisa surede elde ettigi populeriteyi elde edememis (2008 de dragonlance'a bir animasyon filmi yapmislar, allah seni inandirsin the great giana sisters'da bile daha guzel grafikler vardi, harry potter filmlerinin butcesi ise yuzmilyon dolarlarda geziyor), cogunlugun ilgisini cekememistir (dunya genelinde diyorum, yoksa var boyle pis sakalli uzun sacli tipler, onlar onyillardir anlatir dururlar yukaridaki ornekleri).

burada "populer kultur lan iste, biri guzel diyince herkes atladi ustune" diyerek gecistirmek yerine olaya bir de su acidan bakmaya ne dersiniz? mesela dragonlance ornegini ele alalim. cok iyidir, icinde sadece raistlin majere gibi gelmis gecmis en saglam kurgulanmis karakterlerden birini barindirarak bile efsane olmayi haketmistir, ama kardesim dragonlance nerede geciyor? krynn'de, ansalon kitasinda, yani olmayan bir yerde. her fantastik edebiyat duskunu gibi, vallen agaclarinin arasinda yurumek istiyorsun biliyorum, gokyuzune bakip iki ayi (ya da tercihine gore ucunu birden) gormek istiyorsun, buyu ezberlemek ve bunlari uygulamak istiyorsun, elinde asa olsun istiyorsun, ya da est sularus oth mithas diyerek vinas solamnus dusturuna gore yasamak istiyorsun, ben de istiyorum lan, ama sana kotu haberlerim var dostum, krynn'de degiliz. o tepende gordugun de lunitari degil. ve umudunu kirmak gibi olmasin ama, krynn'e hicbir zaman gidemeyeceksin, yok oyle biryer (aradim butun galaksiyi). hep hayal etmeye devam edeceksin. peki harry potter oyle mi ya?

bastan diyorki; buyuculer cadilar cevrende, kahvede gordugun hulusi amca aslinda "karanlik sanatlara karsi savunma" dersleri veriyor olabilir. profesor mcgonagall biraz once cigercinin onunde "gel pisi pisi" diye sevdigin sey olabilir. tren garinda beklerken sagindan solundan bavullarla gecen cocuklar gelecegin buyuculeri olmak uzere hic rastgelmedigin ama orada olan bir perona dogru neseyle gidiyor olabilir. birgun bir baykusun getirdigi kirmizi muhurlu mektubu alabilirsin. onunden gecerken hic dikkat etmedigin eski pusku bir dukkan butun buyucu ve cadilarin her hafta bir defa ugradigi hayallerinin otesindeki bir sokaga acilan gecit olabilir. sadece gizlemek istedikleri icin gormuyorsun, ama hic beklemedigin bir anda bir mektup alarak, baska gezegenlere veya baska boyutlara gitmeden, hemen burnunun dibinde olupta senelerdir gormedigin bambaska bir hayata adimini atabilirsin. her an buyucu olabilirsin lan!!

iste harry potter serisinin sadece cocuklarca degil, hala hayal kurabilen buyuklerce de cok sevilmesinin ana sebebi bu. ikinci kitapta ne anlatmis, besinci kitapta ne anlatmis birak hepsini bir yana. su anda icinde bulunup da olesiye biktigin, gunluk dertler ve asla kavusamayacagin hedeflerle gecen hayatinda (inkar etme oglum, hepimiz oyleyiz, aramizda yalana gerek yok) bir anda cocuklugunda hayal ettigin perili buyuculu dunyalari yakinlastiriyor sana, hem de yasadigin su dunya uzerinde, su anda diyor.

dunyanin acimasizligini, bosunaligini, artik hayal ve masallara, eglenceye yer olmadigini kabullenemeyen, reddetmek isteyen biz kafadan catlak bir kisim canliya "umut var" diyor. bir gun elinde asayla ve uzerinde cubbeyle utanmadan yuruyebilirsin diyor. agzindan cikana sozcuklerle esyalari havalandirabilir, isik toplari olusturabilir, buyuler yapabilirsin diyor. satolarin tas zemininde bagdas kurup bir buyu kitabi calisabilirsin diyor. e daha ne isteyelim?

neyse cok ovdum, bu soylediklerim zaten kitaplarin kurgusundan ziyade anafikrinin guzelligi uzerine. yoksa malum kitabin kurgusu ve karakter yapisi "ingiliz yatili okulu ve ergenlerin sorunlari" imgeleriyle dolu. benim gibi "x pasa ilkokulu" mezunu biri pek anlamaz oyle yatili okul muhabetlerinden. ayrica karakterler klasik "hemen odana cik genc adam" dusturunda (lan bizi gece gunduz dayak yerdik be, ayrica sobanin etrafinda toplasip yer yataginda yatardik, ne odasi birader?). filminde oynayan ozellikle basroldeki hiyaragasi agzina agzina patlatilasi (bence tabii) itici biri. bunlari soylemeden gecemiyecegim cicim.

son olarak da sunu diyeyim; aslinda yazari bir anda "acep noolcak, kurguda kim kime dalacak kim kime donusecek, ay iyice karissa da meraklansak" diyenlerin galeyanina gelmeyip seriyi ilk iki kitaptaki gibi daha masum ve cocuksu tarzda devam ettirseydi yuzyillar sonra bile literaturde on siralarda yer alacak "cocuklara ve cocuk kalanlara buyulu masallar" tarzinda unutulmaz bir klasik olacakti bence. ama konu ve kurgu oyle bir hale geldi ki agatha christie ve twilight zone karisimi birsekilde bitti ve bir destan olma sansini kacirdi. tabii burasi subjektif bir konu, bu halini begenenler de kendilerine gore haklidir.

izninizle ben simdi fistandantilus'un buyu kitabini bulmak umuduyla sahaflari gezmeye cikiyorum, dalamar'i gorursem selaminizi iletirim."

Tümüyle kendilerine katılmıyorum, mesela hikayenin sonu konusunda biraz ayrışıyoruz ama tümüyle değil saflık konusunda benimde şüphelerim var. İtiraf ediyorum ende hala mktubmu bekliyorum ve gördüğüm her tekir kediye ne olur ne olmaz diye "İyi akşamlar Proffeör McGonagall" diyorum. Ayrıca acilen sağlam bir Dragnlance yorumu istiyorum beyaz perde de: ) öyle yani.

Selamlar olsun:)
Callieach Bheur

Not: Bu arada eğer hikayeyi doğru anladıysam, katil goril değil orangutan:D:D:D

Erotica

2010-03-27T21:06:00.001+02:00

Me again Dear Visitors,

I feel so erotic today. I don’t know exact reason but it is obvious. Because of love, it must be or may be coffee. Fine, I am being called =)

No, it isn’t about sex only, it is about lust. Pure lust, like between sand and stream. There aren’t enough words, at least just for now.

By the way, I still feel the pain of math exam in my ass.

So Long dear ones,

Winter Witch smile upon you,
Callieach Bheur

Thingol and Melian

2010-03-20T23:36:00.000+02:00

There Melian came, the Lady grey,

and dark and long her tresses lay,

beneath her silver girdle seat

and down unto her silver feet

Neptün'den de Irak...

2010-03-19T00:52:00.000+02:00

http://soundcloud.com/pluton/white-rabbit

Ben çok sevdim,
Hatta pek çok kez dinledim,
Siz de dinleyin,
Beğenirseniz Dinletin! =)

öpücükler

Callieach Bheur

Yükseklere Bakma Snitch'i Göremezsin, Sonra Bellatrix Gibi Kahkahanı Bitiremezsin!

2010-03-18T20:35:00.001+02:00

Sevgili Ziyaretçiler,

Bugün biri öyle bir şey dedi ki sinir oldum. Neymiş efendim, Harry Potter , A Wizard Of Earthsea ’den kopya edilmişmiş!!! Gerekçe daha bir etkileyici, bakın şimdi; neymiş ikisinde de genç bir büyücü çocuk varmış, ikisinde de büyücü okulu varmış(!) bir de ikisinde de beyaz sakallı öğretmenleri varmış(Gong)!

Vay bee! Ne parlak bir zekân var senin öyle, ne kadar etkilendim anlatamam; ne ince çözümleme gücün varmış gözlerim doldu.

Pardon?

Hayır İngilizce dersindeyiz ve Ursula K. Le Guin’in Schrödinger’s Cat adlı kısa öyküsünü okuyoruz, sinirden doğru düzgün bir anti-tez de sunamadım Çözümleyici Hanım’a. Tüm İngilizce Lügat silindi aklımdan, titreme geldi adeta. Sen doğru düzgün bir eleştiri sun, canımı ye; ama böyle Milliyet’in Pazar eki haberleriyle gelme karşıma be şekerim, yapma bunu yapmaaaaaaaaaaaaa! N'olur çok sığğğ!. Sana da yazık, bana da, Ursula’ya da Joanne’e de…

Bu yazarların ikisini de pek severim aslında, ikisinin de kendine has alaycılıkları ve yaratıcı güçleri vardır. Kıyaslanamazlar, muhakkak Le Guin çok derin bir birikime sahip, işlerinden bu açığa çıkıyor zaten. Ayrıca Rowling Yerdeniz Efsanesi’nden de esinlenmiş olabilir belli noktaları ama sen diyemezsin ki bu kopyalanmış; bu kadar su katılmamış bir alık olamazsın diyorum ya bari sağlam bir tez ile gel.

İngilizce dersini anlatan kişi çok hoş bir hanım, Gümüşsuyu’ndan Taksim’e çıkarken onunla uzun uzun tartıştık. Orijinallik kalmadı, özgünlük var diyorlar ya çok doğru. Hocam da şunu söyledi , “Her Özgünlük de zaten kendi içinde bir orijinallik taşır.” (Citation) =)

Yorumu yapana sesleniyorum;

Öyle yoğurdun kaymağını alırcasına bir yüzeysellikle kitap eleştirisi yapma, lütfen eğer eleştiri yapmak istiyorsan özen göster, oku, araştır ondan sonra temiz bir şekilde kamuyla paylaş. Öbür türlüsü olmuyor hanımefendi… Hah! Bu yaptığını hangi Harry Potter hayranına yapsan gıcık olurdu, sen benim gibi manyağına çattın bloguna yazıyor o da ayrı.

Ay neyse daha rapor yazacağım, zaten kimya bölümünde patlama olmuş. Dün dersler iptal edilmişti, iyi sıyırdık yine.

Ben gidiyorum,
Sevgiler,
Kendinize iyi bakın

Callieach Bheur

Pek Dolu Günler Ve Kabak Tadında Kimseler

2010-03-17T12:51:00.003+02:00

Sevgili Ziyaretçiler,

Pek dolu günler geçmekte, pek eğlenceli işler yapılmakta ve birkaç sıkıcı insanla uğraşılmakta. Sırayla Harika ama yorucu, süper ve son olarak bayıcı…

Her daim acı çeken insanlar vardır, tamam ben de sık sık melankoliye kapılır kabul ama bunlar acılarından sizi sorumlu tutarlar ve pek haklıdır her daim. Ya tamam, efkârlanıp, oturup karın yağışını izlerken bir kadeh şarapla Judy Garland dinlemeye ben de varım. Lakin bu bahsettiğim karakter artık abartıyor ve insanları da huzursuz ediyor. Zaten tavrımı koydum artık ne yapabilirdim başka, sıkıldım; istediğini yapabilir.

Sıkıldım, ne yahu bu? İşim gücüm yok bir de bunlarla mı uğraşacağım? Ha, hadi uğraşsan söz de dinlemez, yardımcı da olamazsın çünkü dünyanın ona acı çektirmek için kurulduğuna inanıyor. İyi hanımefendi çek acını sen o zaman kolay gelsin.

Daha fazla vicdan muhakemesi yapamam bu konuda, burada böylece konuyu kapatmış olayım.

Neyse,

Uzun zamandır Jessica B. Fletcher’dan yoksun kaldım, salak TNT yayını kesti. Hani zaten Angela Lansbury’nin sesini duyamıyorduk, yanlış seçmediysem Bedia Ener seslendiriyordu hadi neyse dedim, iyi sayılırdı dublaj ama Murder,She Wrote'u yayınlamayı kesmeleri onlara, kendilerine yeni bir düşman kazandırmaktan öteye geçemeyecek=)

Angela’yı özledim…

Bu hafta sonu eski dostlar ile görüşeceğiz; Pandispanya, Lilium Martagon ve nicesi(aslında ben de dâhil 8 kişiyiz), iyi olacak iyi.

Bu ara fazla yazmaya vaktim olmayacak ama ders aralarında kaçamak yapar gelirim.

Bu hafta sonu Nevruz var, hepinize kutlu olsun…

Öpücükler…

In the name of being as Mad as A Hatter ...

Kış bitti,
Ama Kış Cadısı burada
İyi kalın

Callieach Bheur

They Say That Fallin' In Love Is... ?

2010-03-07T01:43:00.000+02:00

Sonunda Merhabalar Ziyaretçiler,

İnternetim binbir türlü eziyetler çektirerek bana yazı yazmamaı engelledi yine, halen mailimde sorun devam etmekte. Neyse, şimdilk buraya dönebilmiş olmanın sevinci içindeyim. Önceki yazımı on dakikalık ders arasıda, Elektrik-Elektronik Fakültesi'nde ki fotokopicinin yazı yazmanın yasak olduğu bilgisayarlarından gönderdim. Melancholy Baby çıktı alacaktı, ben de o sıkıntılı hocanın sıkıntılı dersinin etkisindeydim işte.

Şu sıra işler sıklaşıyor ama iyi de oluyor. Mart yine aynı şekilde geldi, şenliklerde yaklaşmakta helee'canlaaa bekliyoruz.

Haftaya fizik sınavım var aman ne hoş, ben de biraz müzik arşivi yenileyip des çalıştım. Şu an Viva La Vida çalıyor Coldplay'den az önce de Belle and Sebastian'dan We Rule The School çalıyordu. Güne Lis Gerard ile başlayıp böyle bitirmek eğlenceliydi. Bu da Ses Değiştiren Gün oldu işte n'apalım. Ben yine de Dead Can Dance'den As The Bell Rings The Maypole Spins adlı parçayı tavsiye ederim, hoşuma gitti.

Buradan bikaç kişiye teşekkür ederim,
1. Bombadil bana korkumu kulanmayı hatırlattığın için,
2. Mr.Pumpkin ,kadim dost, playlist diye bir liste hazırladığın için, (http://thecityboy.wordpress.com/)
3.Albus cuma günkü uyarın için,
4. Béfind bana ilk çalışmada söylediklerin[=)] ve renkli mekan seçimlerin için,

Teşekkür ederim,

Aaa, Calli bu neden şimdi derseniz; bilmem aklıma geldi işte...

Tori Amos 'dan Winter's Carol da kesinlikle dinlenmeli=)

Benden bu kadar şimdilik,
Kendinize iyi bakın Ziyaretçiler,

Callieach Bheur

Ufffffffffffff

2010-03-05T15:52:00.000+02:00

Fizik hocası az önce ara verdi, çok sıkıcııııı , uykum geldi iyice. Beş dakikalığına buraya kaçtım. Ya, nefret ediyorum bu dersten, bıktım.
Ders başlıyor, gitmem gerek.
Hoşçakalın,
Yakında görüşmek üzere

Callieach Bheur

Bu Oyunu Beğenemeyecek Kadar Ayık

2010-02-25T16:35:00.003+02:00

Merhabalar Ziyayretçiler,

Hani 2009 günlükleri hazırlayacağım kendi çapımda, azıcık Mr.Pumpkin’den fikir çalacağım diyordum ya, dün yaşadığım bir enden sonra önce bir 2010 kritiği yapmam geektiğine karar kıldım. Hani “kötü oyun” vardır, bir de “hayatımda izlediğim en kötü oyun" vardır ya; burada sorgulanan bunlar.

Biraz öncesine geçelim şimdi,

Dün biyolojik saatim bozulduğu için Kimya 112 adlı dersimi kaçırmış oldum, birden bire elimde bir boş oluverdi. Değerlendirmek lazım tabii, bende oturdum “Murder, She Wrote”’u izledikten sonra kimya çalıştım. Çatı’ya giremiyordum çünkü garipleşti, bir süre yeni kayıt gönderemedim. Sonra Mr.Pumpkin ile uzun bir süre mesajlaştık, ben de günü bir şekilde yaşanılır hale getirdim. Nine’ın müziklerini indirdim, bundan daha sonra bahsedeceğim.

Oyun için vakit yaklaştığında ise Taksim’e doğru yola koyuldum. yolda liseden beri pek az rast geldiğim eski bir arkadaşla karşılaştık, ayaküstü bir sohbetin ardından ayrıldım.

Oyun Rengahenk’deydi, orada benden önce gelmiş olan Bran, Nudd, C-3PO ve Palpatine ile karşılaştım. Tiyatro Boyalı Kuş’un evvelden sadece bir kere oyununu izlemiştim, okuma tiyatrosuydu ve açıkçası hoşuma gitmişti lakin dün gece olaylar pek öyle gelişmedi. Baştan ikram ettikleri punch ile biraz gönlümü çeldiler=)[yüzsüzlük benim bu yaptığım] ama sonra beklediğimiz dar alan fazla sıcak oldu; bunlar sorun değil zaten oyun burada başladı ve iki genç adam içeri girdiler. Kimse kızmasın, paçalarından narsistlik akıyordu; hele birinin sadece röpdeşambırı eksikti elinde şampanya kadehi bile vardı; klasik Kayhan Yıldızoğlu kötü karakteri!

Metin tek kelimeyle bayıcı, 1 Mayıs sloganlarıyla doluydu sanki ya da Siyaset Meydanı havasındaydı. Sözde iki erkek karakter arasındaki aşk ve tutku ortaya konuyordu ama öpüşmelerin bayağılığı bana daha çok duygusuz bir porno izlediğim hissini verdi. Çok mu sert oluyorum bilemeyeceğim ama verdiğim para içime oturmuş durumda; 15 TL ne demek yahu? Hem de bu oyuna… Oyundan erken de çıkamıyorsunuz çünkü çıkmanız için oyuncuları ittirip çıkmanız gerekiyor; bildiğiniz, kendi dar ve narsist bakışlarına bizi maruz bıraktılar. Kötüydü yani, hem de nasıl! Seni Seviyorum diyecek Kadar Sarhoş adlı oyuna gitmenizi tavsiye etmiyorum, cebinizde size fazla gelen bir 15 TL’ye sahipseniz veya kötü oyunculuk örneği ihtiyacınız varsa durmayın gidin ama ben bir süre Tiyatro Boyalı Kuş’un oyunlarına gitmeye cesaret edemeyeceğim. "Oyunu Beğenecek Kadar Sarhoş" değildim herhalde... Ha, bu arada oyunu sevmememin homofobiyle bir alakası olmadığını düşünüyorum zira bir şekilde onların yaptıkları homofobikti. "Bakın biz utanmıyoruz öpebiliyoruz birbirimizi, aştık bunları biz" demek istiyorlardı kısaca. Anam, tabiri caizse iki “pure evil” erkek karakter var ve bunların etrafında sürekli aynı replikler dönüyor. Bayağılıkta bayağılık yani, türk filmini geçmiyor hiçbir şey… Sanatsal bir değerlendirme yapma derdinde değilim Ziyaretçiler, amacım uyarmak biz yandık size tavsiye etmem .

Oyundan sonra herkes şok içinde kendini dışarı attı, bu seferde bizi güldüren bir olay Bran’ın başına geldi. Fotoğraf makineli üç kişi, kafasında Nudd’un Şapkası varken fotoğrafını çekmeye başladılar; biz önce anlam veremedik . Bran’ın mail adresini aldılar ve gittiler, sorduk “N’oldu yahu?” diye suratını beğendiklerini söylemişler. =) Hadi hayırlısı…

Sonra oyunun gerginliğini atma ihitiyacı içinde kıvranmaya başladık, Befind öne atıldı ve bizi Cihangir’deki merdivenlere götürdü. Bombadil, Melancholy Baby ve ben aç olduğumuzdan yemek alıp arkalarından gittik. Şarabımız kötüydü ama C-3PO'nun sesi ve manzara harikaydı. Uzunca oturduk orada, bir ara sivil polisler koşturdu ve birkaç sarhoş sorun çıkarttı ama kimse zarar görmedi.

Eve döndüğümde ise televizyonda “How I Met Your Mother” ardından da “The Simpsons” vardı, biraz da öyle vakit geçirip sonra yattım.

O oyundan sonra kesinlikle ihtiyaç vardı buna, ayın en kötü oyununa karar vermek zor değil doğrusu ama en iyi mekan konusunda da Befind’ı tebrik etmek gerek.

Hepinize sevgiler Ziyaretçiler(Bu arada 14 olduk Paris de katıldı aramıza)

Kendinize iyi bakın ve Kış’ın son günlerinin tadını çıkartın

Callieach Bheur

13 13 13 13......13

2010-02-25T11:07:00.000+02:00

Çok güzel=) 13 kişi olmuşuz=) Eneeem, pek bir sevimdim. Dün gece pörtlek gözlerle eve gelince, görmeye sevindiğim bir manzara oldu doğrusu. 13 de uğurlu sayılarımdan biridir, hadi hayırlısı.

Ay yeter yahu, yolacağım birinizi yakında...

2010-02-23T23:01:00.001+02:00

Sigaradan nefret ediyorum. Evet belki sizin en doğal hakkınız olabilir kendinizi zehirlemek ama canım benim ben de zehirleniyorum her şekilde biliyor musun sen bunu? Açık havada bile beni gebertircesine öksürtüyor. Lütfen bari biraz anlayışlı olun da ben bu kadar hassas iken içmeyin şunu dibimde.

Bir de bugün bir daha fark ettim, eğitimlisi eğitimsizi hiç fark etmiyor yaklaşık %80 lik bir kısım, sigara izmaritini yere atıyor. "Ama belediyeler çöp koymuyorlar" diye ağzını büzenler var biliyorum. Hadi be ordan, haspam, daha bugün çöp kutusun çevresindeki bir metre yarıçaplı alanda yüze yakın izmarit vardı FEB'in önünde. Yalancılar, hayır bunu yapanlar arasında çok sevdiğim insanlar da var ama ben artık katlanamıyorum, patlayacağım yakında, o olacak yani. Hayır bir de, üniversite okuyan bilgili insan havasında dolanmıyorlar mı, şaşkolozlar sizi! Daha çöpünü atamıyorsun tatlım, n'abeeer?

Hak yememek lazım; Albus, Bran vs. bu konuda daha hassas olarak gördüğüm insanlar, en azından solunum sıkıntımı biliyorlar ve anlayışlı davranıyorlar; eksik olmasınlar(senden bahsettim işte Bran). Bu yazdıklarım işe yara mı bilmem ama ben daha evde babama anlatamıyorum durumumu-ki neler çektiğimi en iyi bilen insanlardandır kendisi- diğerlerine nasıl anlatacağım bilemem.

Ama ben yine de çok ciddiyim bu konuda, çok pis bir intikam çarpabilir size bilesiniz, zaten dengisizim şu sıra nevrim döneyazıyor.

İntikam kötü şey evet, o zaman siz de beni zehirlemeyin yolarım valla...
Hadi iyi geceler

Callieach Bheur

Gong!!!

2010-02-23T22:18:00.000+02:00

Merhaba Ziyaretçiler,

Çok yorgunum, uzun bir gün oldu. Saat erken ama deli gibi uyumak istiyorum. 3 dersim vardı halbuki ama sabah erken kalmak benim harcım değil, tamam iyi güzel sayısal okuyoruz ama benim 8.30 da matematik dersine gitmem için, 6.30 da kalmam lazım. Birçok kişi de böyle, ne hayır bekliyorsunuz bizden ey sivrizekalılar? Bir de lab vardı en son, anlatmıştım ya şu yer altındaki laboratuarda. Zevkliydi ama bitmek bilmedi anam, abartmıyorum en son biz çıktık.

Anlayacağınız başladık sonunda, kendimi kaybediyorum bazen sevgili ziyaretçiler. Bazen nerede olduğumu ya da yolda yürürken nereye gittiğimi unutuyorum bir anlığına, korkutucu aslına bakarsanız. Bir de anlamsız bir korku her daim benimle, yapacağım işlere engel oluyor.

Bir zamanlar hikayeler yazabilirdim ama artık eskiden kurduklarımı bile unutmaya başladım. Bu olmamalı, böyle şeyler yaşamak istemiyorum. Ziyaretçiler, galiba büyüyorum lakin istediğim bu değil; yani bu şekilde değil. Unutmak istemiyorum, sanki bir zil çaldı ve yeni bir yaşam başladı. Değişmekten korkmak değil, minik hazinelerimi kaybetmekten korkmak bu. Ancak bunu durduracağım bir yolunu bulacağım...

Şimdilik elimden bir iş gelmiyor, boş bir lazımlık gibiyim. Uzuzn bir yolculuk yapmayı isterdim şimdi, tüm saçmalıkları bir süreliğine geride bırakarak ama bu ihtimaller dahilinde değil, değil mi? Hayır canım, maalesef değil...

Gitsem iyi olacak galiba...

Kendinize iyi bakın,

Sevgiler,

Callieach Bheur

2.Grup Katyonların Analizi

2010-02-22T19:40:00.000+02:00

Merhabalar Ziyaretçiler,

Antimon türevleri balgam söktürücü olarak kullanıyormuş, HgS nam-ı diğer cıva sülfürün diğer adı Zincifre imiş; kendileri tıpta deri hastalıkları için sanayi de ise pas önleyici boyar madde olarak kullanılıyormuş. Ben bunları az önce öğrendim umarım yarın işime yararlar.

Ya, evet sadece bunları yazmak için girdim bloga; yoksa değişiklik falan yok alttaki iletiyle durumlar aynı.

Öyle yani,
Görüşmek üzere,
Sevgiler,

Callieach Bheur

Zip-paa Doo Dee

2010-02-20T23:18:00.000+02:00

Merhabalar,

Gariptir, hoş bir gün geçirdim. Ticari filmleri seviyorum, sanatsal değerleri olmasa da; hatta belki de bu yüzden daha çok seviyorum. Seçici olmadan bir şeyi izleme rahatlığı elde etmek güzel şey, sorumsuz olmak gibi. Ben kolay etkilenirim. Bir de bana zor beğeniyorsun, ona buna kulp takıyorsun derler, olabilir ama lütfen elinizi vicdanınıza koyun, ben romantik bir budalayım. Nesi zor ki?

Bugün Valentine’s Day’i izleme şansım oldu. Basit bir film ama hoşuma gitti yahu. Ne bileyim romantikliğim fevkalade depreşti işte. Aşk hakkında düşünmek işime gelmez şu sıra ama oldu bile işte, öyle ya da böyle. Peki, bu utanılacak bir şey mi? Hayır, efendim, hiç de değil.

Kahve Dünyası’na gidip, sıcak bir vanilyalı cappucino söyleyip biraz kimya çalıştıktan sonra, aşk dediğimde aklıma gelen kişi için hikâye yazdım. Bu halimi pek tasvip etmiyorum açıkçası, aşırı bir melankoliye sürüklüyor beni ama o an içinde yadsınamaz bir güç de veriyor. Patronus deyip duruyorum ya, anlamama bazı şeyleri yardımcı oluyor bu his. N’apayım, bir gerçekler vardır, bir de doğrular; bu gerçek olan, ben de anlatıyorum bu yüzden.

Çok komik bir haldeyim; hoş…

Mutluyum ama ulaşabileceğim mutluluğun sadece gölgesi elimdeki, insanın insana ihtiyacı vardır.

Filmden bahsedecek olursak, dediğim gibi ticari bir film ama kadrosu pek kabarık. Shirley Maclaine’in sonlarda kocası ile öpüşürken arkada eski bir filminin sahnelerinin oynaması hoştu. Eric Dane’nin karakterini sevdim ama biraz korkakça gibi geldi; yine de belki de korkakça değildi çünkü eşcinsel karakterlerin aşkıyla ilgili bir sahneyi çekerken teşhirciliğe kaymanız çok kolay olabilir, desteklemek babında popülist bir tavra bürüne bilirsiniz. Klasik mesajlarla dolu, unutulabilirliği yüksek bir filmdi. Sonlardaki “Sevgililer Gününden Nefret Ediyorum” partisi eğlenceliydi, Hint teması renkli olmuş. Kalp şeklinde piñata parçalama sahnesi ve müziğini de sevdim, eski sevgililer için yapılan ateş ayini de parlak bir fikir, hatta yapılası. Bu arada Anna Hathaway sağlam bir Rus aksanına sahip=) Bu Cadı, bu filmi sevdi kısaca.

Yarın önemli bir gün olacak ona hazırlanmak gerek ama bugün gerekliydi!

Dünyevi zevkler ah, ahhh; gerekliler işte.
Sevgilerimle,

Callieach Bheur

There Will Come Soft Rains

2010-02-19T11:40:00.000+02:00

There will come soft rains and the smell of the ground,

And swallows circling with their shimmering sound;

And frogs in the pool singing at night,

And wild plum trees in tremulous white;

Robins will wear their feathery fire,

Whistling their whims on a low fence-wire;

And not one will know of the war, not one

Will care at last when it is done.

Not one would mind, neither bird nor tree,

If mankind perished utterly;

And Spring herself when she woke at dawn

Would scarcely know that we were gone.

Selamlar Ziyaretçiler,

Birazdan fizik dersim için yola çıkacağım ama ghitmeden önce size yuklarıdaki şiiri sunmak istedim. 1920'de Sara Teasdale tarafından yazılmış, benim hoşuma gitti, özellikle son beş dize =)

Moonstruck'tan We All Come From The Goddess çalıyor, şimdi; hoş.

Yakın zamanda ben gelirim yine, şimdi gidip şu sıkıcı fizikle uğraşayım, bu dömnem artık geçmem gerek.

Kış Cadısı'ndan Sevgiler,

Görümek üzere,

Callieach Bheur

Her Salı Aynı Saatte Lab-G de,

2010-02-17T14:09:00.000+02:00

Selamlar Sevgili Ziyaretçiler,

Dersler her ne kadar benim için rötarlı olsa da başladı, başladı başlamasına ama bir türlü ilerleyemiyor yahu. Zaten gözetimdeyim az ders alıyorum, bir de en çok istediğim dersler de aksilikler çıkıyor sürekli. Dün Genel Kimya dersini veren hocanın hasta olduğunu öğrendik, ondan sonra da laboratuar dersi için boş birkaç saat geçirdik. Yeni laboratuarımız yeraltında bir yerlerde, Lab-G hepimize hayırlı olsun ama sanki fazla temiz bir yer; ilk biz kirleteceğiz sanki. Dün bize kısaca tanıtım yaptılar ve ardından bizi gönderdiler, " Haftaya kadar iyi çalışın, gelin" diye. Şimdi bir bakalım, dört yeni asistan var elimizde; üçünü daha önceden görmüştüm, bu üçüyle sohbetim de olmuştu, birini hiç tanımıyorum, biri ilk kayıt zamanı bana yardım etmişti, son olarak biri geçen dönem dersime girmişti. Durum böyle, bakalım neler olacak bu lab döneminde; umarım kimsenin bir yerleri yanmaz :S

Bir de baktık geçen dönem aynı grupta olduğumuz arkadaşlarla ayrı düşmüşüz, yayk, ben hiçbir çözümü yok sanıyordum ama Delia hırsla bizim gruba geçmeye çabaladı. Birlikte birkaç kapı çaldık, biraz sempati ve nezaketle de sonuç: Voila, yaptık. En azından tanıdık suratlar olacak karşımda, yeappa yeappa rrr...

Hadi ama başlasın artık, hızlansın işle, yalnız aman n’olur çığlar düşsün demiyorum; biraz yüzsüzce oldu bu ama hadi bakalım. Tehlikeli Oyunlar oynamak istiyorum ama zarar görmek istemiyorum, gibi =) Gözümüzü kokutmaya çalıştılar ama inadına vereceğiz, hadi bakalım…

Yağmur geri döndü bu arada, Şubat yağmurları dikkat etmek gerek doluya döndürüveriyor. her daim yanımda şemsiye taşır oldum, sapık gibi, sıkıldım ama artık hasta olmaktan n'apayım, riske gerek yok.

Benim biraz karnım acıktı, gideyim şimdilik
Kendinize iyi bakın,
Kış Cadısı sizi selamlar,
Görüşmek üzere,
Sevgiler

Callieach Bheur

Tüm Elementlerin Ustasının Hikayesi

2010-02-15T16:16:00.000+02:00

Hikâyeler var ve daima var olacaklar; bunu bilmek insanı umutlandırıyor.

İyi günler Çatı’nın Ziyaretçileri,
Bir Pazartesi gününden size yazıyorum, hava biraz bozuk ve odam feci dağınık ilk bakışta bunlar göze çarpıyor. Bahar yaklaşıyor, kar kokusu artık unutulmaya başlanacak, tabii Martı sürpriz yapmazsa eğer.

Size Mr. Pumpkin’den ilham alarak 2009 raporları hazırlayacağımı söylemiştim, biraz geç kalacaklar =) anlamını kaybetmiş olacak belki ama olsun.

Şimdi konuyu değiştirelim bakalım,

Şu sözleri hatırlar mısınız?

Water. Earth. Fire. Air.

Long ago, the four nations lived together in harmony. Then everything changed when the Fire Nation attacked.

Only the Avatar, master of all four elements, could stop them. But when the world needed him most, he vanished.

A hundred years passed and my brother and I discovered the new Avatar, an Airbender named Aang, and although his Airbending skills are great, he still has a lot to learn before he's ready to save anyone.

But I believe Aang can save the world.

Hakiki Avatar elbette… Yeni fragmanını izledim ve pek hoşuma gitti. Gerçi, sonunda hayal kırıklığına uğradığım pek çok yapımın fragmanını beğeniyorum ama belki bu sefer sonuç farklı olur. Aang’in dövüş sahneleri, havabükme gösterileri güzeldi ve Soka ile Katara’yı da sevdim; sadece Zuko kafamdaki Zuko’ya uymuyor o kadar. Pandispanya ne düşünüyor film hakkında bilmiyorum, hiç konuşamadık kendisiyle fikirlerini merak ediyorum açıkçası.

Pandispanya’nın fikirlerini merak etmemin sebebi ikimizin uzun dershane dönemi boyunca, özellikle mezun yılımızda mevzu hakkında çok konuşmuştuk. Öyle ki insanlar sinir oluyorlardı bize, özellikle Caledonia ve Lilium Martagon ciddi tehditler savurmuşlardı. Ben yine de bu hikâyeye bayılıyorum her daim, iyi gelmiştir bana. Dokusu ve müzikleriyle 3 kitap(sezon) boyunca hiç sıkılmadan tekrar tekrar izleyebilirim.

Neyse fazla bir şey yaptığım yoktu, ben de Çatı’ya geleyim dedim. Artık gitmeme gerek okuma var=) Kış Cadısı şimdilik gidiyor…

Kendinize iyi bakın,

Görüşmek üzere,

Sevgiler,

Callieach Bheur

Dostlar ve Şekil Değiştiren Günler

2010-02-14T01:04:00.000+02:00

Her şey ışıl ışıl parlayacak! Wuuuuu…

Selamlar Ziyaretçiler,

Umarımdır herkes iyidir zira benim açından çok sıkıcı ve fiziksel acı dolu bir hafta geride kaldı ama birçok şey de parıldadı, iddia ettiğim şey buydu zaten ama önce anlatacağım öncesindeki bir haftamdan bahsedeyim.

Tiyatro çalışmalarını yaptığımız KSB Binası nam-ı diğer “Kıvrımlı Ev” öylesine soğuktu ki… Yaşamanız gerekir. Anlaşılan o ki birçok kişi Pazar günleri orayı kullanan insanların ısınmaya ihtiyaçlarının olmayacağını düşünüyor, çünkü kaloriferleri yakmıyorlar. Kaloriferlerin yanmamasının sonucunda, üstelik onca zahmetli tadilattan sonra bile Kıvrımlı Ev’in ısınmamasının sağlanamıyor oluşuna sebep olan İTÜ yetkililerine duyduğum nefreti izninizle belirtmek istiyorum. Umarım kendileri de bir gün popoları donarken, üstelik dışarıda kar fırtınası varken ( okulun Ayazağa denilen bir dağın tepesinde olduğunu belirtmeme gerek yok sanırsam) tiyatro yapmanın zorluğuna eş bir durumla karşılaşırlar ve bizi anlarlar. Isıtsın artık şu KSB yi, tırabzanları iç karartıcı bir siyaha boyamakla olmuyor o işler, aaaa yeter be. Yani öyle yaptığımız iş çok zor ve bizi çok eziyorlar edebiyatı yapmak değil amacım, zaten gerekte yok ona isteğimiz ısınmak sadece, Türkiye’nin en iyi üniversitesiyiz diye övünüyorlar ama sayelerinde 6 gün boyunca 39 derece ateşle yattım, felaketti.

Nefretimi kustuğuma göre yaptığım neşeli girişe devam edebilirim sanırsam. Evet, bugün her şey ışıl ışıl parlayacak, bu iddia ile çıktım yola hak ettiğimi almak için. Bunca zaman yatakta yatmak çok çok çok sıkıcıydı. Yani bir yandan dâhil olmam gereken yoğun bir süreç vardı ve ben ondan uzak kalmıştım; ayrıca acı çekiyordum, mide bulandırıcı rüyalarla uğraşıyordum. Yani bunca tersliğin üstüne evden çıkışım görkemli olmalıydı ki tam bir Çatı günü yaşayarak bunu başarmış oldum.

İTÜ’deki hayatım boyunca ilk defa Gümüşsuyu’ndan ders alıyorum, üstelik bu fakültenin kapısından dahi adım atmamış olduğumun da farkındayım. Birçok insanın bizim okulun bu kadar dağınık olmasından dertlenmesine şahit oldum, aslına bakacak olursanız bu bence en son şikâyet edilecek mesele. Yani dersler arasında sorun oluyor diyorlar ama lütfen biraz makul olun, yani diğer fakültelerden Taşkışla, Gümüşsuyu ve Maçka arası en fazla yirmi dakika ki onun için bile ağır olmanız gerek, Ayazağa’dan ise her birine ulaşım yarım saat. Lütfen biraz hareket edin ve mızmızlanmayı kesin olur mu, sadece Ayazağa’ya kapalı kalmak istiyorsanız sadece oradan ders alın olsun bitsin.

Çok asabi ve huysuzum, hissedilebilir belki; sebebini bir hafta yataktan çıkamamış olmamam verebiliriz mantıklı da olur.

Gümüşsuyu’ndan bahsetmek istiyorum biraz. Evet, Taşkışla’nın ilk sersemleticiliğine sahip değil ama söyleyebileceğim şey kokusunu çok sevmiş olduğum; ikna edici geldi. Üstelik karanlık havası da beni cezp etti, “hoş geldiniz, ” dediğini duydum tüm binanın lakin benim kulağıma fısıldadığından benden başka kimsecikler duymamış olabilir; özellikle de önümdeki üç zibidi kılıklı, hiç sevmedim, yol boyunca insanlara bakıp gülüştüler. Şöyle atkımla boğasım geldi üçünü de ama kendime yakıştıramadım.

Neyse bu büyülü şatomsu yerdeki (fazlasıyla abartıyorum, aslen güzel ve karanlık bir bina ama hayal gücüme izin verince işler biraz daha eğlenceli hale geliyor; apaçık şizofrenik lakin zaten Çatı’da böyle bir yer değil mi?) ilk on beş dakikamı sınıfımı arayarak geçirdim. O kısım biraz rahatsız ediciydi çünkü derse yetişmeye çalışırken bir fakülteyi keşfetmek can sıkıcı oluyor, bölüm derslerini FEB de alan biri olarak söylüyorum bunu. Gelelim sonuca, Gümüşsuyu hoş bir yer, karanlık ve insanları çok sevimli değil ama zaten kaç sevimli inan kaldı ki geriye? Bundan sonra Perşembe öğleden sonralarının hoş geçeceği apaçık, önemli olan daha ışıldatmak…

Hastalıktan sonraki ilk günüm olması sebebiyle pek bir hevesle attım kendimi dışarıya. Woooo, Gümüşsuyu’na gidiyorum edasıyla sallanaraktan koyuldum yola. Geçen dönem derslerdeki üstün başarısızlığımdan dolayı, kendime geleyim diye bana sadece 15 kredi alma hakkı verdi ki bilmeyenler için belirteyim bu gözetime kaldığım anlamına gelmekte, bu yüzden sadece bu ders için yola koyulmuş oluyorum. Dersi veren kadın hayli ilginç biriydi, iyi niyetli klasik öğrenci tabiriyle, dersi fazlasıyla ilginç bir hale çevireceğe benziyor.

Dersin ardından, Taksim’e doğru çıkarken sağımda bir kitabevi&kafe buldum daha doğrusu derse giderken dönüşte uğrayayım diye karar kılmıştım. Hala T.S. Eliot’a ait olan Old Possum’s Book Of Practical Cats adlı kitabı aramaktayım ama orada da bulamadım. İlginç olan içeri girince adamın bana “ Ooo, yine mi siz geldiniz? Hoş geldiniz, zaten artık sizi görürü görmez tanıyorum.” demesi idi. Gülümseyerek, karşımdaki beyefendinin kibarlığında buraya hayatımda ilk defa geldiğimi söyledim. Önce şaşırdı, sonra da beni diğer öğrencilerden biriyle karıştırmış olabileceğini ama hala ona çok tanıdık geldiğimi söyledi. Kasa başındaki beyefendi de üst katta kafede çalışan hanımefendi de çok nazik kimseler gibi görünüyor, kitapları fazla inceleyemedim ama biraz vakit ayırmaya değer bir yer; ileri de fikirlerimi paylaşırım.

Ardından, hızla o sırada Taksim’de buluşmuş olan eski dostların yanına doğru yollandım. Pitheciella ve Caledonia ile benim bu kadar çabuk geleceğimi bilmiyorlardı, minik bir sürpriz oldu onlara. Eski dostlar her daim eski dostlardır, eğer doğru kişilerse. Ne yaptığımız açık, uzunca dedikodu yaptık birazcık edepsiz şeylerden bahsettik(!), yemekten konuştuk, hikâyelerden bahsettim onlara ve dedikodu yapmaya devam ettik. Lilium Martagon, sevgili Lilium Martagon, ah Lilium Martagon… Çok yorgun olduğundan ve eve geç dönebileceğinden gelemeyeceğini belirten bir mazeret araması yaptı. Kızmadım ama üzüldüm, şu hatunun üşengeçliği bazen insanı deli ediyor ama nane likörü ve bitter gibi zağar vazgeçemezsin de hayatta. Telefonda çok acıklı konuştu, ben de biraz mırın kırın edip küsmediğim konusunda onu temenni ettim ve telefonunu Caledonia’ya geri verdim. Sonra gözümüz yollarda Eostre’yi bekledik ama onun da işleri vardı ve bize yemekte katılacağına söyledi. Bizde bir kilisenin karşısındaki bir binanın en üst katından, yeraltında bir mekâna yemek yemeğe gittik. Orada bana Undomiel’den bir mesaj geldi, nasıl olduğumu soruyordu. Ben de Caledonia aracılığıyla ona iyi olduğumu, hastalığın çıktığını ve onları çok özlediğimi söyledim. O da bana o zaman Kadıköy’e gelmemi çünkü Cocidius için doğum günü kutlaması olacağını söyledi!!!!!!!!!!!!!

İşte bu sürpriz olmuştu. Eostre geç kalınca ben de vapura yetişmek için hızla Kabataş’a doğru yollandım. Meydan çıkışında Caledonia ve Pitheciella ile birlikte Tekel İşçilerini yürüyüşüne takılsak da yetişebildim.

Şekil Değiştiren Günler nasıldır bilir misiniz? Aslında herkes yaşamıştır. Bir gün içinde bir sürü farklı renkte şey yaşarsınız.arka arkaya yaşanan, hızla geçen olaylardan oluşurlar ancak hiçbiri birbnirine karışmaz, ahenklidirler. Bir animagus kadar hızlı değişir herşey =) O günün öyle olacağını düşünmemiştim bile ama Undomiel’in mesajı tabiri caizse birçok şeyi kıpırdattı. Karşımızda kelimenin tam anlamıyla bir Şekil Değiştiren Gün vardı sevgili hanımefendiler ve beyefendiler. Evet efendim, aynen öyle…

Bunca gün yattıktan sonra Gümüşsuyu’na gidip denizi görmek harika olmuştu şimdi bir de içinden geçecektim; Ey Rabbül Âlemin ben çok seviyorum şu İstanbul dediğimiz şehri, beni ayrılmak zorunda bırakma yalvarırım ondan. Bu güzellikten sürgün edilenlerin çektiği acı kim bilir ne katlanılmazdır…

Vapurda Undomiel’den gayrı sevgili Bombadil ve Manannán mac Lir de oradaydı, özlem duyulan arkadaşların sahneye geri dönmesi her zaman eğlenceli olmuştur. Harikalık derecesinde sıradan bir vapur yolculuğundan sonra Kadıköy'e ayak bastık ve Cocidius ile Samantha’yı iskelede bulduk. O andan sonra Undomiel’in bulduğu o hoş mekâna doğru ilerlemeye başladık. Birçok kişinin daha sonrada onaylayacağı gibi tek eksiği deniz manzarasıydı. Bizim için hazırladıkları oda şıktı ve girişteki lafımı doğrularcasına “Işıl Işıl” dı. Dünyanın en harika yeri değildi ama o gün için Avalon bile sayabilirim orayı, yaptığı nokta atışı adına buradan Undomiel’e bir AA veriyorum. Albus uzunca bir süre çok beğendiğini belirtti ki sonuna kadar haklı.

O gün ilk defa pek çok defa bahsi geçen Melancholy Baby’nin kuzenini görmüş oldum, ayrıca uzun zaman sonra Kirke ve Freja’yı görmek iyiydi. Kirke her zamanki gibi şıktı ve göz alıcıydı, tam bir cadı(!) ışığına sahip olsa da günün şıkı tabi ki yeşilleriyle Béfind idi. Tüm çabaları sönük bırakıyordu ikisi de, hatta Bran onları şık bulmamı kıskandı, ilginç. Nudd kafasında uyumla taşıdığı kırmızlı şapkadan da bahsetmeden geçmemeliyim tabi ki, ricası üzerine hepimiz zarar gelmemesine dikkat ettik.

Evim uzak olduğu için erken ayrılsam da, beklediğimden çok daha fazlasını buldum ve bazen sadece mutlu olmak gerekebiliyor. Güzel bir gün ve onu güzel yapan bir güzel sürü insan… Hastalığın ardından gelen bu hediye övülmeden geçilemez.

Çok uzun bir yazı oldu hatta sanırım şimdiye kadar yazdıklarımın en uzunu ama gerekiyordu bu. Bir de buradan yüzsüzce bir isteğim var, sevgili Mr.Pumpkin Cityboy’a daha çok yaz lütfen =) hastayken seni ve Claire de Lune hanımefendiyi okumak çok hoş oldu. Bir de Barış Manço dinledim sürekli, hatırı sayılır bir süredir dinlemiyordum.

Ben Kış Cadısı, bunlarla uğraştım bir süre. Anlatacak daha çok şey olsa da, verdiğim bunca yorgunluğun ardından size onlardan bahsetmeyeceğim.
Mutlu olmanın yollarını arayın,
Bugünün büyüsünün adı "Akşamserinliği" yeniden,
Görüşmek üzere Ziyaretçiler,
Bana yazın:)
Sevgilerimle,

Callieach Bheur

Günahkar Olmak

2010-01-29T00:40:00.000+02:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Pek sevgili beni okuyan insanlar, kar yağdı ve TUTTU. Allah’ım evde zafer dansı yaptım sürekli, kar yağıyor diyerek. Süperdi, süper, süper… Dışarı çıkınca her tarafım buz kesti, yeminle özlemişim karlı havada üşümeyi; yağmur harikadır ama sıkmaya başlamıştı biliyor musunuz? Yine yağsın ama arada kar da uğrasın.

Şimdi bildiğiniz gibi okulum Maslak’ta geniş düzlükleri ve dağa özenen tepeleri olan bir yer. Tabi tahmin edebiliyorum kar yağdığı vakit nasıl olacağının oraların, eski kütüphanenin önü bembeyaz olmuştur üzerine atlayasınız gelir. Lakin tabiî ki tatilde olduğumdan dolayı gidemedim, göremedim ve karlarım erimekte. Üzücü evet ama daha upuzun Şubat var, Kapıdan Baktıran Mart var; heyecanla bekliyoruz.

Kış benim en günahkâr zevklerimden biridir, böyle herkesçikler yazı bekler ve üşürken, ben kışın uzaması için dua ederim. Elime kahvemi alır, evde otururum, dışarı çıkar fırından sıcacık bir simit alır, karda kaymamak için ağır ağır dolaşırım. Biliyorum, sığınacak mekânı olmayanlar var ve bu durumda onların çektiği zorluklar ölümcül boyutlara ulaşıyor ama dediğim gibi günahkâr bir haz alıyorum bu mevsimden. İnkâr etmem çok büyük bir yalan olacak, bu yüzden inkâr etmem gereksiz; durum budur Kış’ı seviyorum ve İskandinavya’da yaşamak istiyorum.

Aslında herkesin günahkâr zevkleri vardır. Yani böyle istemeden Recep İvedik’e gider ve kendinizi suçlu hissedersiniz, çünkü sevmiyorsunuzdur ve sevmeyeceksinizdir ama birkaç ufacık yerde gülmüşsünüzdür. Değil mi? Hadi ama inkâr etmeyin, etmezsiniz zaten canım. Bugün öğrendim eski Papa II. Jean Paul sık sık kendini kırbaçlarmış. Arınmak için olabilir belki, herkesin vardır arınması gereken arzuları.

Abarttım biraz, kırbaçlanmak falan diye farkındayım ama desteklediğim falan yok, kastım anlaşılmıştır sanırım =)

Mesela ben kötü olmasına rağmen Yedi Kocalı Hürmüz’deki bazı bölümleri seviyorum. Ay, ne yapayım ama cidden hoşuma gidiyor. Böyle o El-hubb şarkısını sevdim ve evet film kötü ona da katılıyorum. Yine de şarkıyı dinledikçe hoşuma gidiyor: S:S:S

Ya da benim müzikal takıntım var fazlasıyla. Bunu uçan kuş biliyor zaten ama böyle her türlü müzikale var. İtiraf ediyorum aşağıdaki gibi sahnelerden tonlarca var ama ben yine de hepsini seviyorum. Angela Lansbury’i de seviyorum.

Böyle bir sahne klişe ama çok hoş=)

Bazen çok gıcık olup, olayların sarpa sarmasına sebep oluyorum mesela, çok pis ama zevk alıyorum ne yapayım.
Şu an itirafın en üst seviyelerindeyim mesela onun da farkındayım.
Uzun zamandır olmadığım kadar aşığım ve korkuyorum. Kendi kendime acı çektiriyorum=(
Bu dönem derslerim çok kötüydü, pişmanım ama çok eğlendiğim zamanların olduğunu biliyorum ve çoğunu hatırladıkça gülümsüyorum. [=)]
Bazı insanları da hiç sevmiyorum mesela. Onlarda beni sevmiyor ama çok pis gıcığım bazılarına, boğasım var.
Bazılarını da bana çok ters ve kaba davranmalarına rağmen çok seviyorum. İyi insanlar özlerinde ama işte anlamıyorum neden? (Bu insanlar, nedendir bilmem, pek fazlalar: S !)
Kendim olmayı seviyorum ama bazen başkası olmayı istiyorum.
Sevmediğim insanlara fal bakmıyorum. Hahha!
Bazen sevdiklerime de fal bakmak istemiyorum ama çok ısrar ediyorlar, bakarsam kötü şeyler olur diyerek tehdit ediyor ve onların gözünü korkutmak suretiyle bakmıyorum bu da bazen hoşuma gidiyor.
Tanımadığım kimselerin fal bakmamı istemesi üzerine onları hoyratça reddediyorum. Çok narsisçe ama bugün günahkârlık günü her şey serbest, sorun yok.
Kardeşimi delirtmek hoşuma gidiyor.

Bazen eskisi gibi intikam almayı özlüyorum ama yok artık kesinlikle öyle Anyanka (bkz. Buffy the Vampire Slayer) olmuyorum.
Kendinden utananlara kızıyorum ama dans ederken kendimden utanıyorum.
Tanımadığım insanlara olur da ters davranırsam genellikle hiç pişman olmuyorum (bkz. KORKUNÇ!!!)
Bölümümü seviyorum ama sıkılınca değiştirmek istiyorum. Şımarıklık ama olsun.
Yazıyı uzattığım halde bitirmek istemiyorum.
Formspring.me çok hoşuma gitti ama çok soru sormaya başladım, abarttım biraz. (özür dilerim Claire)
Çoğu zaman tembellikten yazı yazmıyorum.

Böyle işte, abarttım yine ama olsun. Biraz delirmek istedim, muhtemeldir sıkılabilirsiniz lakin affediniz. Bir başka günahkâr zevkti bu, kendimden bahsetme isteği. Var olma çabası diyebiliriz ki öyledir, eh işte ben de böyle bir yola girdim.

Kış Cadısı ne mutludur ne mutsuz şu sıralar ancak iyiyim bir sorunum yok. Dediğim gibi formspring.me şu sıra takip etmekten hoşlandığım bir yer oldu, sürekli yazıyorum. Bir de belirteyim, Mr.Pumpkin’in yaptığı çok hoşuma gitti, kendileri 2009’u değerlendirmekte ve ben de denemek istiyorum. Elbette bana özgü olacak, ona bahane olarak sunduğum gibi bu “verimli” bir hırsızlıktır. Benim Mr.Pumpkin olarak bahsettiğim kişi sizin tarafınızdan Cityboy olarak tanınmakta, belirtmekte yarar var.

Böyle Cadı Karının Çatısı’nın Sevgili Ziyaretçileri, bazen zehir akıtmak gerekiyor yanlış ama yaptım işte.

Pek Sevgilerimi sunarım, Edith Piaf çalıyor yine…

Dans le Paris de Notre-Dame

De Notre-Dame de Paris

Y a un clochard qu'en a plein le dos

De porter Notre-Dame sur son dos

Il se prend pour Quasimodo

Regarde en l'air, la vie qui grouille

Au lieu de faire des ronds dans l'eau

Tu peux pas vivre comme une grenouille

Moitié sur terre, moitié sur l'eau

Moi, je préfère rester là-haut

Dans le jardin de Notre-Dame

Où l'on se fait de bons amis

Y a qu'à se promener chaque matin

Un peu de maïs au creux des mains

Les pigeons, moi, je les aime bien

Les péniches

Se fichent

Des pigeons de la Cité

Goélettes

Mouettes

Elles n'ont que ça dans l'idée

İyi geceler,
Lütfen beni unutmayın,
Kış Cadısı hep burada =)
Sevgiler,

Callieach Bheur

Alaca Haller

2010-01-18T20:03:00.000+02:00

Sevgili Ziyaretçiler;

Sevgili Dostlar,

Biraz tasasızlığa ihtiyacım var bugün, bahsedeceklerim sıradan olsun. Yapmak istediğim kesinlikle bahsettiğim diğer mevzuların olağandışı olduğuna dair bir sav ortaya atmak değil, sadece yazmak için yazmak olabilir belki.

Neşeli bir hafta geçirdiğimi söyleyemeyeceğim sizlere, zira sıkıntılı günler yaşıyoruz ailemle birlikte. Ekonomik sıkıntılar hep vardı lakin bu sefer sevimsiz bir ivme ile yükselişe geçtiler. Ayrıca final haftasının ne beter bir meret olduğunu öğrenmiş oluyorum; hayır sınavlar değil de eve mahkûm olmanız iğrenç bir durum, afakanlar basıyor insanı. Bu zaman aralığında kendi iç sıkıntılarınız( mesela duygusal hayatınız ile ilgili olanlar vs.) daha da artıyor, melankoliniz depreşiyor ve… ve… Bilmiyorum işte Judy Garland şarkılarına dönüyorum sanırım.

Üzüntülü olmak üzüntü verici (!) ama sizi mutlu eden bir insanı düşünmek bile bu sıkıntıları ferahlatabiliyor, suratını gözünüzün önüne getirdiğinizde dünyanın en harika patronusunu yapabileceğiniz bir insanın var olması çok hoş; ihtimali uzak dahi olsa.

Miss Bernadette’in bir şarkısı vardı “They Say That Falling In Love Is Wonderfull” öyle sanki ya, Mr.Pumpkin sonunu “…Is Stupid!” diye değiştirse de şu durumda ona anti-tez sunmak istiyorum. 

Önümde on deneyin raporları uzanıyor, yarın kimya laboratuarının sınavı var, onunla uğraşıyorum; kesinlikle bir fizik yerine beş tane lab. sınavına girmeye razıyım biline!

Öyle ya da böyle çok mutlu değilim ama iyiyim ve ilerisi için heyecanlıyım. Sığınabileceğim dostlarım var, her şeyi anlatamasam da varlıkları huzur verici olan insanlar ve öyle ki verecekleri acıdan korkmayacağınız. Cidden, insanın ona ölümlü olduğunu hatırlatacak insanlara ihtiyacı var; dostlara. Sanırım ben öyle insanlara sahibim.

Geçenlerde Sevgili Albus’un doğum günüydü, ondan önce de Seyyar Sahne’nin “Ben Pierre Riviere…” oyununa gittik oradan da Taksim’e geçildi, kalabalık ve güzel bir gündü ancak final haftasının ortasında olmamızdan kaynaklı herkes pek bir yorgundu sanki. Günün en şıkları kırmızı kazağı ile Bombadil ve beyaz, kapüşonlu kazağı ile Befind idi.

Böyle, müsaadenizle ben biraz daha ders çalışacağım;

Hey, unutmadan söyleyeyim siyah çayın içine atılan bir parça zencefil çok rahatlatıcı oluyor, bilginize.

Şimdilik hoşçakalın, görüşmek dileğiyle; kışın tadını çıkarttın.

Kış Cadısı sevgilerini sunar,
Callieach Bheur

Büyülü Bir Yeni Yıl ve Biraz Da Zencefil

2010-01-10T00:11:00.000+02:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Bir aydır yoktum yine, ne kadar az gelir oldum değil mi? Ama bazen insanın eli hiç gitmiyor ve yazamıyor, malumunuz biraz da aylak bir şahıs olduğumdan olacak bazen savsaklıyorum ama yorucu bir ay oldu yine de Aralık, inkâr edilemez; yani o kadar ki hediye bile hazırlayamadım kimseye doğru dürüst. Gerçi genel çevreye bakıldığında hiç Noel veyahut ne biliyim Yeni Yıl havasına giremedik. Korkular etrafta dolanır oldu ve geleceğimiz için üzücü olaylar vukuu buldu.
Benim de ilk finallerim başladı, hatta bu sabah on ile öğleden sonra bir arasında ilk finalime de girmiş oldum. İngilizce finaliydi, üç saat boyunca geri dönüşüm üzerine deli yazdım bu sebepten kafamda bir sürü “As a matter of Fact” ler falan dolanıp duruyor. Pazartesi de pek kıymetli, mühendislerimizin olmazsa olmazı matematikle bir hesaplaşmamız var, lakin biliniz şimdiden durum vahim gibi.

Aralık uzun bir ay olmuş olmasına da bakıyorum Ocak’ın da ilk on gününü devirdik, artık hayatım daha hızlı geçiyor biliyor musunuz? Sanki biri zamanı hızlandırıverdi ancak ben bunu yeni fark ediyorum. Açıkçası kontrol dışında bir mevzu olmasına rağmen, tedirgin oluyorum biraz sanki. Kendimi toparlamam gerek şu sıra, yoksa fark etmeden ölüp gideceğim.

Neyse böyle şen şakrak konuşmayı bırakalım, zatî yeterince ben merkezli bir konuşma oldu. Geçenlerde Var Olmayanın Efendileri ile yeniden buluştuk ve birbirimize hediyelerimizi verdik=) Pandispanya bana harika bir Kâbus Kapanı almış, kendileri şu anda yatağımın başucunda asılı beklemekte. Diğer yerlerde ise olan pek bir şey yok, yani Fen-Edebiyattan uzaklaşmış olmanın bariz bir mutluluğu var ama bir yandan da tiyatro çalışmalarının bitmiş olması sıkıcı bir ahvale sebebiyet vermekte. Özledim sevgili iyi insanları, şükür Melancholy Baby, kardeşim Miss Piggy’e ders veriyor da onu görebildim bugün iyi geldi.

Edith Piaf şu sıra odamdan çıkmaz oldu, kendileri daimi olarak arka fonda bana eşlik etmekte ve benimde pek bir itirazım olduğu söylemez değil mi? Hayır efendim, kesinlikle söylenemez.

Şu sıra yeniden hasta oldum. Nasıl başardığım hakkında hiçbir fikrim yok zira bir haftadır evden dışarı adım atmadım ama yine de şu anda başım çatlıyor. Hayır, artık insanlar da beni ciddiye almaz oldu; ay çok sinir bozucu bu ama. Beynim çatlıyor ve ben argumentative essay yazıyorum ama hastalığım pek bir göz ardı edilebiliyor; bu da sık hastalanmanın dezavantajları.

Kaptırdım yazdım yine upuzun, pek dolu olmadı ama artık belki ileriki günlerde daha iyi performanslarda karşılaşırız.

Aman, bir de Yılbaşı gecesi vardı ve çok güzeldi biliyor musunuz? Öylesine doluydu her anı; kıpır kıpırdı. Melancholy Baby, Bombadil, Undomiel ve Kirke ‘nin Maçka’ya yakın bir yerlerde olan evlerinde kutladık. Hemen hemen herkes gelmişti, ancak bunda pek anlatılacak bir şey yok sanırım hem özel anlarla kaplanmış olduğundan hem de aşırı kendini beğenmişçe olacağından sanırım. Böyleydi yani Melancholy Baby yanımızda değildi ama Kirke, Bombadil ve Undomiel harika ev sahibeleri oldular.

Çatı’ya gelirsem kendimi çok daha iyi hissedeceğimi biliyordum o yüzden uğrayayım dedim iyi de etmişim valla biraz daha iyi gibiyim yarın bütün gün ders var önümde bana şans dileyin tamam mı?

Ocak’ınızı iyi değerlendirin dostlar, ziyaretçiler, Imbolc geliyor ondan sonra da zaten Paskalya gelecek; Kış bitmek üzere… Ne yazık ki…

Çatı’ya sık sık uğrayın bana yazın…

Kış Cadısı Hepinizi Cadı Karının Çatısı’ndan selamlar,
Sevgiler,
Callieach Bheur

Hastalıklar Üzerine Notlar 2 -- Görememek

2009-12-13T03:05:00.000+02:00

Selamlar Ziyaretçiler,

Çok Yorgunum,
Başım dönüyor sanki, nefretle ve kaosla baş etmek zorundayım şu sıralar.

Oyunumuz son kez düzenlenip gösterime sokmaya karar verdiğimizden beri zaman azaldı bilvasıta işler de sıkıştı. Pek tabi düzensiz bir insan olduğumdan kelli bu az vakitte çok daha zor oluyor işlerimi halletmem. Yule de yaklaştı ama ben hiçbir hazırlık yapamadım, kimseye hediye yapamadım henüz ve böyle giderse de sadece Pandispanya’nın hediyesini hazırlayabilmiş olacağım. Üzülecek şeyler değil bunlar maalesef…

Tüm bunlar yaşanırken ve devam ederken, isteyerek yaptığım işler dışında bir de yaşama enerjimi tüketen şeyler var. Hatırlarsanız daha önce tam olarak ne kadar tiksindiğimi anlatmıştım nefret dolu ithamlardan. Yaşadığınız yer bunlarla kaynıyorken, sürdürmek birçok işi, daha da yıldırıcı oluyor. Hevesle barışın hayalini kurarken, umut taşırken içinizde nasıl oluyor da bu kadar rahat hamlelerle benim ateşimi, ateşimizi, söndürmeye cüret ediyorlar? Bunca insan acısını unutmaya hazırken ve barış bu kadar yaklaşmışken, hangi hakla bunu yapıyorlar? Bu tanrıya oynamak değil midir? Düzenleme kibrine bulaşmış olmak belki… Kendilerini tarih önünde lanetliyorlar, kanla yıkanıp yaşam dolu bir dünyayı ölümle yüceltmeye kalkıyorlar; kısaca midemi bulandırıyorlar.

İsimlendirmekte bile zorlanıyorum artık yapılanları, nasıl isimlendireceğimi bilmiyorum. Ben tam göğsümün ortasında bir ışık parlatıyorum yine de, inatla; tam iman tahtamın üzerinde, heyecanla. Bunu söndürmeye kalkışmalarına ne ad verilmeli ki? Gaddarlık mesela yeter olur mu veyahut budalalık fazla mı hafif kaçar? İnsanlar “Gerekirse savaşırız” ya da “Oh iyi oldu pisliklere” diye hoyratça kusarken nefretlerini ve cehaletlerini ne denilebilir ki onlara; lügatteki kelimeler zaten kısıtlıyken insanın ahvalini tanımlamaya, ben artık daha da kısıtlanıyorum elimdeki sözcüklerle onları size anlatmaya. Sakın ha, bu demek değil ki sıkıntım sessizliğe tahavvül edecek; hiç sanmıyorum. Göğsümde patronusumu canlı tutmaya devam ediyorum; kış ayazına seviniyorum, kahve ve çikolata kokusunu içime çekiyorum, şarkılara ve dostların kahkahalarına sığınıyorum… Bir şekilde o ışığı yakmaya devam ediyorum ve umudum hala var biliyor musunuz? Hiç de öyle her yerde şapşalca iyilik arıyor da değilim söyleyeyim, bu gerçek bir umut; lanet ne kadar keskin olursa olsun, ay hala pırıl pırıl.

Aslında bugün size çocukluğum da dinlediğim şarkılardan, Zeki Müren’in son zamanlarından ve Nükhet Duru’nun Mahmure’sinden bahsedecektim lakin mümkün olmadı.

Ben Kış Cadısı, Callieach Bheur olarak ışığımı yakmaya devam ediyorum; bilin Aralık’tayız Barış Mevsimi’ndeyiz, varlığınız kan akıtmaktan yana olmasın, Yule geliyor sadece hediye hazırlayın olmaz mı?

Bugün yazımı Ahmet Altan’ın yazısının sonuyla bitirmek istiyorum…

”Bir Kürdüm ben bugün, içim ölü evi gibi, ümidim, hayalim, ışıksız odalar gibi kapkaranlık, oturacağım, direneceğim, önce kendi içimde bir mum yakacağım.

Titrek, küçük, zayıf bir ışık.

Ve sonra diğer ışıkları görmek için bekleyeceğim.

Her vicdanda bir ışık yanacak ve biz o küçücük titrek ışıklardan yeni bir aydınlık, yeni bir umut, yeni bir hayal yaratacağız.

Siz öldürdükçe biz yaşatacağız.”(Ahmet Altan, 12 Aralık 2009)

Kış Cadısı sizi selamlar Ziyaretçiler, iyi kalın…

Callieach Bheur

Hastalıklar Üzerine Notlar--1

2009-11-10T18:59:00.000+02:00

Merhabalar Sevgili Ziyaretçiler,

Yoktum yine bir süredir ama bu sefer ki tamamen duygusal sebeplerden. Böyle sıkıntılar içerisindeyim, sıkılıyorum kısacası. Aslında sıkılışımda böyle yazmayı bırakmam ayıp ama işte… Sıkıcı insanlar var çevremde biliyor musunuz? Hepsi değil, aman sakın öyle anlaşılmasın ama sinirimi bozanlar şu ara daha çok gözüme batmaya başladı.

Bizim okulun genel bir sorunu olsa da Fen-Edebiyat Fakültesi’nde daha farklı durumlar söz konusu. Bu karmaşık binaya gelen insanlar garip bir şekilde ne kadar yeni olurlarsa olsunlar duvarlarla bütünleşiveriyorlar birdenbire. Binanın duvarlarından biri oluyorlar adeta, düşüncesi ve planlanmış. Voodoo büyüsü yapılmış sanki hepsine, hiçbir farkları yok farklı olanlarda derhal duvarlaşma çabası içindeler. Kanıksamaya o kadar el verişliler ki, ruhumu donduruyorlar! Böyle pis bir hastalık kokusu var insanlarda, herkes aynı yönde ilerliyor neredeyse buradaki, Gergedanlaşmayanlar azınlıkta kalmış.

Laflarımı çok iyi seçiyorum evet, gayet düşünerek yazıyorum yazdıklarımı çünkü bundan sıkılmış durumdayım.

Böyle yani birkaç iyi insana sığınarak yaşıyorum okulda anlayacağınız, gerçi önceden de pek farklı değildi ya hayat benim için. Aynı Jack Skellington gibiyim,

Oh, somewhere deep inside of these bones

An emptiness began to grow

There's something out there, far from my home
A longing that I've never known

Bir tanecik Eostre’ciğim olmasa yazmıyor olacaktım şimdi. Üzülmüş Çatı’ya hiç uğramıyorum diye ne vakittir. Lakin bir de hastalıkla uğraşmaktayım şu sıralar; fazla ağır değil ama istirahat istiyor ve bende de şu anda ona ayıracak vakit mevcut değil.

Çalışmalarım var bir yandan ilerleyen, kendi özelimde yaptığım çalışmalarım var önümüzde Yule var ona hazırlık yapıyorum; en fecisi Cumartesi günü ilk vizelerimin sonuncusu matematik vizem var. Yazarken bile içim titredi. Bir de hatırlatayım dedim, bu hafta Cuma, Cumartesi ve Pazar günleri Ankara’da ODTÜ Oyuncuları’nın oyunu var, gidebilenlerin gitmesini öneririm. Gerçekten izlenilesi bir oyun Yaşlı Kadının Ziyareti, Durrenmatt’ın yazdığı bir oyundur; ben vizem olduğu için gidemeyeceğim ki zaten bir de hastayım. Lakin gidebilenler tereddüt etmesinler, Klara'nın intikamını nasıl aldığını kaçırmayın derim ben, özellikle Yaşlı Kadın Klara'nın, Kocaları'nın ve kör ikizlerin performasını dikkatle izlemelisiniz. Böyle yani efendim, ben izlemek için İstanbul'dan bir geceliğine Ankara'ya gidenler olduğu biliyorum =)

Bu aralar vizeler ve çevremdeki sinir bozucu fen-edebiyatçılardan başka bir şey fazla yok. Şükürler olsun birkaç kişi, tiyatro ve Eostre’m var=)=) Bir de Loreena McKennit, Dead Can Dance ve Bernadette Peters ile yaşıyorum, şarkılarıyla biraz kendime gelir gibiyim.

Görüşmek üzere Çatı’nın Sevgili Ziyaretçileri,

Biz Fen-Edebiyat’ta, kampüsün bazı yerlerinde ve zaman zaman da Cadı Karının Çatısı’nda olmaya devam edeceğiz. Sıkıntılar kelimelerle ifade edilemiyor, Oğuz Atay’ın dediği gibi “Kelimeler bazı anlamlara gelmiyor albayım” . Eh, en azından hala Tehlikeli Oyunlar oynamak istemiyorum=)

Ben Kış Cadısı, yaşasam da yine de hala canım sıkılmaya devam ediyor ama siz ne olursa olsun sıkmamaya çalışın; havaların tadını çıkarttın.

Görüşmek üzere,

Sevgiler,

Callieach Bheur